: 
47 
cantes vel violacee nigricantes spherice vel subglobulose, pi- 
gmento atro (sat facile detrito) indute.”) 
1. Sph. coralloides Pers., Nyl. Syn. p. 171, t. 5, f. 46. 
Thallus pallidus vel albidus (interdum luridus) ramulosus 
teres (altitudinis 2—3-pollicaris). 
In Scandinavia, presertim juxta littus marinum, passim, ad 
saxa (raro ad basim truncorum pini); usque in zonam maxi- 
me arcticam procedens. 
2. Sph. fragile Pers., Nyl. Syn. p. 172, t. 5, f. 45. 
Thallus albidus vel lurido-cinerascens teres, parcius ramo- 
sus, dense cespitosus (humilior quam in precedente). 
Supra rupes cum precedente vel eodem frequentius; fertile 
rarius observatur. 
Series IL - CLADODELI. 
Thallus plerumque erectus, apotheciis terminalibus (podetiis 
insidentibus, raro vel exceptione sessilibus absque podetiis); 
apothecia biatorina, exceptione lecanorina; spor&e vulgo 8"" in- 
colores, jam (et sepissime) simplices oblonge, jam contra elon- 
gate septateque (in Stereocaulo); paraphyses discrete. 
Te. IL — BAEOMYCEL 
Thallus horizontaliter expansus crustaceus. Apothecia colo- 
ris pallidi vel rufescentis vel sordidi, ant sessilia aut stipitata 
+) Nomen Spherophoron auctores nonnulli scribunt ”Sphaeropho- 
rus”, quod non sit bene, nam illi conformia sunt arpon, Stereocau- 
lon, Pilophoron et alia genera hg jam a scientia solide recepta. 
Sphe&rophorei ducuntur in Fr. £. E. p. 403 a re (Gaste- 
rothalamos S. 0. V. p. 258) et simniliter in 'Krb. Sö L. G. p. 50; contrå 
Caliciei ad alterum ordinem ad ”Gymnocarpos” eds sunt in Fr. L. E. 
p. 381, Krb. 1. e. p. 307. Ita divelluntur affinitate maxime mnaturali 
conjuneta, et certe Spharophorei nihil habent pyrenocarpeum, nam apo- 
thecia rite evoluta (sola Soda respicienda) omnino in iis sunt 
aperta seque ac in Calicie 
