57 
Ad truncos putridos, inter muscos, in sylvaticis passim; ra- 
rius supra terram rupium. In Lapponia frequens (ex Som- 
merfelt). 
re pre basi corticeem glabrum conservantia. Var. ee 
Et . 220 differt apicibus podetiorum longius dentatis vel su 
> ADR Var. crossota (Ach. Syn. p. 272) parum a typo RE 
15. CL. squamosa Hffm., Nyl. Syn. p. 209, t. 6, f. 29. 
Thallus basi foliolis minutis vel squamulis crenatis vel cre- 
nato-incisis albido-cinerascentibus vel pallidis formatus, podetiis 
albidis squamulis minutis crebris exasperatis vel furfuraceis ra- 
mosis mediocribus, axillis perviis et aperturis dentatis prolife- 
risque, apicibus furcatulis fertilibusve fere radiato-cristatis sub- 
— corymbosis; apothecia fusca vel pallescentia vulgo sat parva. 
; Inter muscos, supra terram, saxa et ligna putrida frequens. 
Est Cenomyce sparassa ACh. Syn. p. 2713. F. blastica (Ach.) &gre discer- 
; nenda. F. frondosa (Del.) Nyl. ]. c., analoga formis hypophylle et basime 
CI. degenerantis, e Scandinavia mihi (xeque ac basima) adhuc ignota. 
x CI. exespitieia Flik., Nyl. Syn. p. 210, t. 6, f. 27, 28, 
(excel. syn. B. epiphyllus Ach.). — Thallus sat parvus e foliolis 
constans pallide virescentibus laciniato-lobatis, margine crenatis 
aut eroso-laceris in cespitem depressum congestis, podetiis 
brevissimis, sepe divisis; apothecia testacea vel rufescentia, 
— aut in podetiis iis, aut in foliolis adnata. — Supra terram 
— ericetorum parce in Suecia presertim magis meridionali ; raro 
Supra truncos putridos. 
; t Cenomyce strepsilis Ach. L. U. p. 527, Syn. p. 249, et Biatora Cla- 
Differt mox 2 epiphylla (Ach.) squamulis vel 
foliolis thallinis multo tennuioribus (in epiphylla foliola sunt firmula). 
=> CI delieata Flik., Nyl. Syn. p. 210. — Est quasi ima- 
go diminuta squamose microphyllina, circa semipollicaris, po- 
detiis granulato-furfuraceis vel squamulis minutis adspersis (hinc 
. inde denudatis) apice sepe breviter divisis. — Ad truncos pu- 
tridos, presertim quercinos, et inter muscos, in Suecia distri- 
buta ut cespiticia, sin longius ibi versus septentrionem eat, nam 
in Finlandia adhuc in Hai-luoto ad Uleåborg provenit (Edwin 
- Nylander). 
