98 
Huic generi adnexa fuit stirps Parmelie placorodie (speciebus - 
16 —18) conveniens spermogoniis cum Squamariis, sed habitu i 
cetero predita notisque Parmeliarum, paraphysibus haud diseretis 
et thecis parte parietis apicali crassa (inde fere ut in Artho- j 
niis); spor&e in eadem stirpe sepius sunt oblonge. Ambigit ea 
igitur inter Parmelias et Squamarias (ad quas in aliis scriptis 
eam retuli). Hic Parmeliis ea stirps adjungitur, inter quas 
tironibus presertim facilius invenitur ob formam externam pla 
parmeliaceam; forsan autem optime novum sistat genus (Par- 
- meliopsin dicendam). 
” 
OA. — Parmelig thallo subtus plerumgue distincte fibrilloso-rhizineo. — Speci 
1. P; eaperata (L.) Ach., Nyl. Syn. p. 376. 
- Thallus flavescens vel bpbultsmioens dilatatus (latit. spith 
mere et ultra) lobato-incisus, hinc inde rugosus, subtus nig 
(ambitu spadiceus vel pallescens); apothecia badio-rufesct 
tia, margine thallino erenulato sepeque pulverulento cincta. 
Supra saxa et ad truncos arborum in Europa temperata pi 
sim frequens. In Ostrogothia Suecie (Fr. L. S. exs. 293, L. 
p- 69). — Quoque in Sibiria viget. ä 
2. P. perlatå (L.) Ach., Nyl. Syn. p. 379. 
Thallus albo-glaucescens vel albidus diskar (latit. spith 
mere et ultra), ambitu lobatus, lobis rotundatis subimbricatis 
subtus fusconiger (vel niger et ambitu pallescens); spotnag 
badio-rufa. 
Ad saxa muscosa in Suecia (saltem media) et in Finlandia 
(usque latit. 639, in Walamo) rarius. Sterilis. In Walamo 
oque adest var. olivetorum Ach., lobis sepe margine all 
sorediatis (vel sorediose limbatis). NS 
3. P. tiliaeea (Hffm.) Ach., Nyl. Syn. p. 390. 
Thallus albidus adnatus jacibläde Jobati suborbicularis, 
ciniis crenatis sepius subimbricatis; apothecia badio 
scentia. 
