135 
teroquin radiose diffractus, ambitu planior crenatus, in centro 
unicum vel nonnulla cephalodia carneo-cinerascentia vel carneo- 
fuscescentia depresso-verrucarioidea radiose rimosa; apothe- 
cia testaceo-pallida, margine thallino tumidulo integro cincta; 
spore ellipsoidee, longit. 0,014—18, crass. 0,006—8 millim. 
Ad saxa in alpinis et frigidis Norvegie; deinde usque in 
Smolandia occidentali (Fr. L. S. exs. 361 
Auctores de ”verruca centrali” thalli loquentes non observarunt eam 
cephalodium constituere insigne formam thalli quodammodo imitans; 
granula gonima glomerulose disposita offert glauca vel glauco-cerule- 
scentia sepe plura moniliformi-juneta, omnino dissimilia gonidiis veris 
fere mediocribus strati gonidialis thalli. In speciminibus magis evolutis 
plura talia cephalodia supra thallum adnata sparsa conspiciuntur. 
SugtRi8. V. — PLACODEI. 
Thallus radiosus (vel ambitu radians), vel raro laciniato- 
radiosus, aut exceptione ambitu vix effiguratus. Apothecia le- 
canorina vel sepe demum sub-biatorina; spore 8" incolores 
ellipsoidez utroque apiece loculum prebentes (sepius loculis 
his ambobus tubulo invicem conjunctis), raro simplices, para- 
Physes discretze mediocres, gelatina hymenea iodo cerulescente. 
Spermogonia ostiolis extus coloratis (in sectione A. plerumque 
Prominulis aurantiaco-flavicantibus, in sectione B. nigricantibus), 
Spermatiis breviuscule cylindricis tenellis arthrosterigmatibus in- 
Äxis. -— Sunt Placodiei analogi Physciis in tribu precedente. 
VI. — PLACODIUM DC., Nyl. 
Unicum hujus subtribus genus, quare definitione nulla alia 
Bet, quam jam data. Arcte accedit ad Physcias (presertim 
| Placodium elegans ad certas formas Physcie parietine) et aliunde 
> M Lecanoras sectionis prime (Lecanora aurantiace etc.). Spo- 
d 12 variant Simplices vel 1-septat& (septo sat tenui), hoc vero 
Yix typice obvenit (in speciebus Scandinavicis); at in Placodio 
SPOT sunt constanter simplices (quantum wvidi).- 
