159 
| 0,009—0,015, crassit. 0,005—6 millim. — Ad lapides littora- 
K les ”sub art maris interdum irrigatis ad Altenfjord Finmarkige 
passim” (Wahlenberg). $ 
Verisimiliter nihil est typicum, et forte status aqua marina depla- 
natus precedentis, quod ambitus thalli credere suaderet, vel L. subfusce 
Vel glaucome. — Forma dilutior, thallo albido-cinereo areolato- -rimoso, 
j ambitu byssine-radiante, apotheciis livido-fuscescentibus vel fuscis (latit. 
circa 0,5—0,6 millim.), sporis long. 0,009—0,012, erass. 0,005—7 mil- 
lim., scopulis adnascitur prope Helsingfors fluctibus maris sXpe sub- 
Mersis et lavatis (socia L. subfusce Var. alpigene). Affinis etiam, sin ni- 
Mis, subfusce et sequenti. In Alandia similis occurrit, apötkosita inter- 
dum Arthonia glaucomoria NYl. occupatis, thallo albido-pallescente. Ana- 
i loga subfusce forma ad scopulos Gallixe occurrit. 
28. L. glaucoma (Hffm.) Ach. L. U. p. 362, Syn. p. 
165; Parmelia sordida (Pers.) L. E. p. 178 (excl. 8); Lecan. 
rimosa (OEd.) Scher. ; 
— Thallus albidus vel glauco-albidus rimoso-areolatus; apo- 
thecia livida vel livido-nigricantia, c&esio-pruinosa, plana aut 
Convexa, margine thallino tenui integro aut tandem .excluso. 
 Vulgaris ad saxa Scandinavize. 
—  Thallo et apotheciis haud parum variat. Spore 8nze simplices, long. 
— 0,010—13, crass. 0,006—7 millim. — Var. 1) Swartzii (Ach.) differt 
— fhallo (miädö sepe continuo) ambitu quasi radiante (interdum etiam bys- 
— sino- -radiante), centro spe ae! apotheciis planis vel con- 
VYexis pruinosis; locis subumbrosis passim. — Var. 2) sudbcarnea (ACh.) 
Precipue dignoscitur apotheciis planis be convexis subcarneis vel livi- 
do-testaceis parum pruinosis vel nudis — Varietates bicincta 
(Ram.), apotheciis margine proprio fötister ae: et lecideina (Scheer., 
si cidea cesio-pruinosa Sehser.), apotheciis RE mlbi 6 SöRe 
å kvin non vise (in alpibus Europe mitioris haud rarse). — Var. ce- 
— Tulata Ach., ad corticem quercus Suecixe, in Baan Ar Lecanore& subfusce 
Angulose prainosa), et revera glaucomam non absolute specie differre 
Crederem subfusca. In Nyl. L. P. 41 datur forma intermedia, in sylva 
Föätilnedlan vulgaris, jam potius subfusce, jam glaucome faciem exhi- 
j bente, et in qua Massalongo suam ”Lecanoram Trevisanii” invenit. 
29. I. subfusea Ach. L. U. p. 393, Syn. p. 157; Par- 
Melia subfusca Ach. Fr. L. E. p- 136. 
Thallus albidus vel albido-cinerascens, sat tenuis, inequa- 
bilis, determinatus vel subdeterminatus; apothecia fusca, vel 
AA 
