270 
ra saxa mieaceo-schistosa in Dovre (W. P. Schimper), 
socia crescens Lecidee coarctatce. ] 
Facie fere externa Verrucarie EES SE autem 8-sporis et de- 
fectu pA fn hymeneorum distincta. In V. scotinospora Nyl. in hb. 
. u 3 
thecia sepe eandem latitudinem habent ac in sequente 
ti. — Stirps Verrucarie örlnd Spore 8"2 incolores, simplices, Taro 
1—3-septate. — Species 6—19. 5 
6. V. grossa Nyl. in Hob. Mus. Fenn. p. 111. 
Thallus cinereus vel cinereo-fuscescens areolato-granulosus 
tenuis subdispersus, facile evanescens; apothecia fusconigra 
opaca prominula, magna in hoc genere (latit. 0,6—0,7 millim.), 
mastoidea, papillata, perithecio integro crasso, infra inter p 
tem externam et subhymenialem pallescente, parte infera i 
mersa; spore ellipsoidexe, longit. 0,023—33, crassit. 0,01 
16 millim. 
Supra saxa calcarea (coloris carnei) prope Kola in - 
orientali (F. Nylander), ad Mare Glaciale. 
7. V. virens Nyl. in Bot. Notis. 1853, p. 180, Pyrenots - 
p. 21. 
Thallus sordide olivacee cinereo-virescens aut obscure oli 
vacee fuscescens verrucoso-areolatus, areolis verrucosis diffor-- 
mibus et quasi e granulis pluribus coneretis, plerumque conti- 
guis et parum crassis (altit. 0,5—1 millim.); apothecia in 
mersa perithecio toto nigro (vel in juniore interdum incolore), 
epithecio vix prominulo; spor&e ovoidee, longit. 0,012—22;” 
erassit. 0,007—9 millim. 
Ad lapides calcis primitive formationis prope Salam in 
cia media (ipse); atque in Kajana ad lapides granitosos rui 
rum arcis (A. J. Malmgren). 
