366 
Exsicce. 
G.R. Hep. eur. dec, 23 et 24, n. 225 (”Scapania equiloba”). 
Habit. nällo modo rara vel fere vulgaris ad rupes et saxa 
sieciora montium Hibernie, ubi frequenter fruetus quoque 
profert (D. Moore, Carrington, 8.0.L.); Anglia, Eridge 
rocks (Spruce); Suecia, prov. Skåne, in monte Skärali, ster. 
(Juli 1860, 8.0. LDL), ins. Bornholm, Borresö, forma humilis, 
condensa, brevifolia et sterilis (Julii 1866, Th. Jensen). — 
Teneriffa, Selva de las Mercedes, in udosis ja Febr. 1855, 
it: "860. hn. 1593, EB. Bourgeau). 
— M. nemorosa differt colore viridi, cespite haud denso, nec zonato, 
caule faller ramosiore, flexuoso et adscendente, minus rigido et radieu- 
loso; foliis majoribus, accrescentibus, minus rigidis, remotis, lobulo v 
apiculato, duplo minore quam eodem posteriore, ambobus dense et Re 
dehwitis;. ctillnlis duplo majoribus, parum et su 2 ide incrassatis; colesula 
majore, inter folia summa magis immersa, ovali-obovata, ore vix inciso, dense 
sed tenuiter dentato, cellulis parum et conformiter incrassatis. — M. equiloba, 
que eadem species est ac Scap. tyrolensis N.-Es. e specimine authentico 
in collectione ipsius auctoris, nunc in manibus clar. Dubyi, statim distin- 
guitur cespite humiliore, haud denso, numquam zonato, foliis opacis vulgo 
remotioribus, magis secundis, vix longius quam ad disiälinn partitis, brevius 
et remotius serratis, lobulo planiore magisque patente, cellulis dense paginis 
ambabus verrucosis, parum et subconformiter incrassatis, de cetero cum an- 
ol specie melius convenit. 
In specimine memorato Scap. tyrolensis cellul& sunt optime verrucose, 
sed ut semper in M. equiloba foliorum sole, numquam colesulares cellul?. 
Plagiochila (Pedinophyllum) pyrenaica Spruc. 
Autoica, sordide brunneolo-lutea, vernicoso-nitidula, dense et 
intrieate ceespitosa, depressa, fragilis; caulis humifusus, dense 
radiculosus, ramos sat crebros depressos vel arcuatos, seepe 
denuo ramulosos emittens, continue crescens, raro in apice 
perichetium gerens; folia Heidar minus pellucida, densiuscula, 
disticha, applanata, basi lata cauli affixa, rectangulari-ovalia, 
FA margine antico parum recurvato et decurrente, 
eodem postico parum rotundatö et fere plano, apice truncato 
et uni- vel bi-, raro tridentato, dentibus acutis, vel solum 
truncato vel distincte rotundato, margine toto folii de cetero 
FER a nn ke. 
