368 
ginato; colesula obovato-subrotunda, labiis irregulariter in- 
cisis, sed non dentatis. 
Jungermania interrupta N.- Es. Naturg. eur. Leb. I, p. 165, n. 4 (1833). 
De N. in sip Accad. Torin. II. ser., I, p. 319, n. 49 (1838). 
15 (1835 
I : 
Sp. Sä fase. 1—5: Plagiochila, p. XXV, n. 63, et p. 61, n. 
G.L.N. Syn. Hep. p. 48, n. 63 (1844). 
Jungermania Dumortieri Lib. Crypt. ard. IV, n. 311 (1837 
Plagiochila macrostoma Sull. Musc. allegh. p. 53, n. 221 (1846), et Moss. 
Uni 1856). G.L.N. Syn. Hep., suppl. p. 659, 
n, 104 (1847). 
Lindenb., Sp. Hep. tab. 12, figg. 1—8. Sull. Moss. U. 5. tab. 8. 
Exsice. 
G.R. Hep. eur. dec. 5 et 6, n. 48; dec. 11 et 12, n. 109; dec. 13 et 14, 
n. 136; dec. 31—33, n. 316. Lib. Crypt. ard. IV, n. 311. Sull. Muse 
allegh. II, I; 
Hab. E Germania, Belgia, Anglia et America boreali speci- 
mina possidemus. In Scandinavia nondum est detecta heec 
varietas, exemplaria etenim omnia partim ad formam mini- 
mam (juvenilem?) Pl. asplenioidis, partim ad Jung. autum- 
nalis ") DeC. var. subapicalem (N.-Es.) Lindb. g' pertinent. 
He&ec species calcareos tractus prediligere videtur (an re vera semper 
in tali solo crescat?). — Plagiochilam pyrenaicam ut typum TER 
sententia nostra, debemus, planta etenim est major et omnibus partibus me- 
lius bran recurvatura fortiore marginum folii et FS feminearum 
magis cum idea generis correspondet, quam PI. interrupta, que evolutione 
partium Ställer et recurvatura fere nulla folii, tadlere et haud dentati, 
e genere distinctius abhorret. Re vera nullam aliam speciem Plagiochile 
cognovimus, inflorescentiam autoicam habentem, et transitum ad genus” 
”) Jungermania autumnalis DeC. FI. frang. V, p. 202, n. 1154 b 
(1815) eadem est ac J. Schraderi Mart. Fl. erypt. erlang. p. 18 0, tab. 6, 
fig. 55 (1817); 2 varietas, e loco sicciore pejus evoluta, J- oubapicalis 
N.-Es. Naturg. eur. Leb. I, p. 310, n. 33 (1833) nobis certo videtu 
+") Ex hoc genere Mylia ob colesulam suam cum foliis sammis con- 
Jungermaniam. Species Southbyce, nobis ad hoc tempus cognitse, sunt 5. 
stillicidiorum (Radd.), tophacea Spruc. (an forma illius?) et fennica 
Gottsch., forsitan Jung. nigrella DeN. quoque, sed specimina omnia nostra 
dr Sd INT FRA EE Rear NO 
REN RET PENG NOT TA Sf a a I SSD SA Nr Ls Et AR 
SE VS reg ESS rg a a at oda TR ERE FD To ne rr rr rr rar 
