11 



De top van den Midangan beslaat uit een jonger eruptief- 

 gesleente, namelijk uit andesiet. 



Langs den weg, die van Sadang westwaarts naar Poeljan- 

 gan leidt, op den rechteroever van de Loli Oeloe vindt men 

 dezelfde gesteenten als boven werden opgegeven. 



Het gebergte is bier echter veel minder ontbloot. 



Op enkele punten is goed waarlenemen hoe onregelmatig 

 richting en helling der lagen zijn. Op nog geen 20 meter 

 afstand werd afgelezen: 



Richting 20°, helling 36° naar west. 



Richting 29°, helling 77° naar west. 



Richting 14°, helling 44° naar west. 



De richting der schiefers wijkt hier belangrijk van de meer 

 oostelijk voorkomende af. 



Gaat men van Poetjangan noordwaarts , dan vindt men over 

 meer dan 500 meter een lichtgroene serpent ijnschie fa onÜAoot. 



Ongeveer 200 meter links (ten westen) van dit voetpad ligl 

 eene geïsoleerde suikerbroodvormige kalkpartij waarvan niet 

 kon worden uitgemaakt of ze discordant op de schiefers, dan 

 wel concordant er lusschen ligt. 



De kalk is donkerblauw van kleur, de helft van de massa 

 bestaat echter uit breede en smalle aderen van kristallijnen 

 calciet . 



Tusschen Sadang en Poetjangan vormt de Loh-Oeloe vallei 

 de grens tusschen het oude gebergte en de jongere tertiaire 

 lagen. Volgt men een van de voetpaden, die naar het zuiden 

 loopen , dan klimt men tegen de koppen dezer lagen naar boven. 



De tertiaire lagen bestaan beneden uil conglomeraallagen en 

 kalksteen met foraminiferen , verder naar boven uit mergcls , 

 zandsteenen en breccien, hoofdzakelijk van andesilisch ma- 

 teriaal . 



De dieper liggende conglomeraallagen zijn vooral verder wes- 

 telijk goed te bestudeeren. Ze bestaan uit zeer vaste conglo- 

 meraten van afgeronde kwarts- en kwartsiclslukken , en uit 

 dikkere banken, waarin behalve de reeds genoemde noggroole 



