42 



wijl deze laatste toch leucietges leen ten zijn met een onder- 

 geschikt gehalte aan plagioldaas, zijn de gesteenten van de 

 collectie van Heuckelom tephrieten of liever augiet- en hoorn- 

 blendehoudende andesieten, met een afwisselend gehalte aan 

 leuciet. Soms is de hoeveelheid leuciet belangrijk, soms zeer 

 gering, en daarbij door de kleinheid der leucietindividuen nog 

 moeielijk te ontdekken. 



Na het onderzoek dezer gesteenten ben ik tot de overtuiging 

 gekomen dat iwee gesteenten N°. 4 en N°. 8 van de collectie 

 Fennema, afkomstig van den vulkaan Moeriah, die ik tot de 

 andesieten had gerekend, ofschoon hun habitus zeer van de 

 overige andesieten afwijkt, en veel overeenstemming vertoont 

 met de leucietgesteenten , waarschijnlijk ook tot de tephrieten 

 behooren, welker leucietgehalte echter zeer gering is , en geheel 

 in den isotropen ondergrond is teruggedrongen. 



Ik geef hier daarom de beschrijving van deze twee gesteen- 

 ten, die hierboven werden overgeslagen, en laat dan de be- 

 schrijving van de door van Heuckelom verzamelde gesteenten 

 volgen, echter, om eindelooze herhalingen te vermijden, zoo 

 kort mogelijk. 



N°. 4. Vulkaan Moeriah (collectie Fennema). 



Porfirisch zijn de volgende kristallen uit gescheiden : zeer 

 veel plagioklaas in frissche kristallen, misschien een weinig 

 ^anidien, augiet met veel apaliet, geheel overeenkomende met 

 de augieten der leucietgesteenten; magnetiet, phlogopiet, licht- 

 bruin , duidelijk tweeassig. 



De grondmassa bestaat uit plagioklaas, kleine augietjes, 

 magnetiet, en overal tusschen de kristallen verspreid , een troe- 

 bel geelwit zeoliethachtig mineraal. 



Ofschoon dit gesteente nergens herkenbare leuciet bevat , is 

 ten eerste opvallend de groote overeenstemming der augietkris- 

 lallen met die uit de leuciticlen , die in fraaie scherpe vormen 

 voorkomen en zeer talrijke apatieten insluiten; ten tweede hel 

 optreden van phlogopiet, welk mineraal mij in de echte augiet- 



