44 



een met de zwartkorrelige doorsneden uit de hierboven beschre- 

 ven N°. 5 en N°. 11 (collectie Fennema). Zeer veel plagioklaas 

 in frissche kristallen met fraaie streping. Ook enkele water- 

 heldere sanidienen in tweelingen en enkelvoudige doorsneden. 

 Octaëdrisch ijzererts. Enkele bruine apatieten. Deze kris- 

 tallen liggen in eene grondmassa, die bestaat uit veel pla- 

 gioklaas- en augietstokjes en magnetietkorrels. Daartusschen 

 enkele waterheldere korrels ter grootte van 0,04 raillim. die 

 men wel tot leuciet mag rekenen, ofschoon geen streping of 

 polarisatie kon waargenomen worden. Eindelijk eene ruim- 

 schoots voorhandene isotrope massa, waarvan het onbepaald 

 moet blijven of het eene werkelijk isotrope glasbasis, dan wel 

 leucietdeelljes zijn. 

 Een tephriet, met gering leucietgehalte. 



N°. 2 H. Zelfde vindplaats als N°. 1 H. 



Porfirisch zijn uitgescheiden : veel plagioklaas , weinig sanidien , 

 augiet, weinig zwart korrelige glimmer, magnetiet en tamelijk 

 groote leucieten, die hier 0.4 millim. in doorsnede bereiken. 



Grondmassa van zeer fijne augiet- magnetiet- en plagioklaas 

 deeltjes, benevens een weinig isotrope massa waarin troebele 

 zeolielhdeeltjes. Tephriet. 



N°. 5 H. Zelfde vindplaats als N°. 1 H. 



Porfirisch : plagioklaas , minder sanidien in zeer fraaie water- 

 heldere kristallen tot 2 millim. grootte, met plagioklaas- 

 kristalletjes ingesloten: magnetiet, augiet, groole hoornblende 

 met apatieten. Grondmassa van augietstokjes, ijzerertskorrels 

 en zeer veel heldere schijnbaar isotrope massa, waarschijnlijk 

 leuciet. 



In dit gesteente was nergens duidelijke leuciet op te sporen. 

 Tephriet? 



N°. 4 H. Zelfde vindplaats als N°. 1 H. 

 Porfirisch : lioorublende , augiet , plagioklaas , magnetiet , apa- 

 tiet. Grondmassa van plagioklaas, augiet, magnetiet en kleine 



