80 



der omgeving wordt gewijzigd, eii liel eindresullaal der zoii- 

 newerking moet zijn, onder deze hypothese, dat de tempera- 

 tuur niet constant gelijk wordt aan nul, maar aan ö. 



18, Uit deze beschouwing blijkt nu ook, waarom voor h 

 zulk eene verbazend kleine waarde werd gevonden. Wij heb- 

 ben H niet proefondervindelijk bepaald, maar berekend uit de 

 bekende temperatuur der aardoppervlakte en de geothermische 

 dieptemaat, onder hypothese dat voldaan was aan de betrekking : 



du 



^(- 



= Hl 



dx )o 



Nu moet Uq met een zeer belangrijk bedrag ö worden ver- 

 minderd, dus moet h feitelijk veel grooter zijn dan Vsooo- Wij 

 kunnen , om ^ te berekenen , ook gebruik maken van de gege- 

 vens door PouiLLET verzameld , en daaruit zullen wij tevens eene 

 waarde vinden voor e. Volgens zijne proeven bedraagt de 

 hoeveelheid warmte die de aardoppervlakte per q centimeter 

 gemiddeld per jaar van de zon ontvangt 231.7 Cal. (1 K. G. 

 1°C); per d meier is dit derhalve 231.7 x 10*. 



Derhalve is: 



K\J:1^ z= Hu^ — 231.7 X 10*. 



\ dx t ^ 



K 



Verder is = 34 dus K ongeveer gelijk 34000 



pc 



^"^ ^ = _L,u„ = iöo. 



Daaruit vindt men h = 



dx /. 20 



H 23 



K 51 



en vervolgens uit de vergelijking: 



_1_ =A (u, - ö) 

 20 



«o— e = o.ili, 

 d. w. z. de temperatuur aan het oppervlak bedraagt ruim Vio 

 graad meer dan in een oneindig verre toekomst, aangenomen 

 dat de zonnewerking onveranderd blijft. 



De aanvangstemperatuur is nu te berekenen uil de formule 



