122 



„DICRUUÏÏS SÏÏMATRAIÜS sp, n. 



• Deze soort is het naast verwant aan Dicrurus biniaensis 

 «(Wallage) van Lombok, Suinbavva en Flores. 



"Zij verschilt er van, doordat de vederen van den rug 



• zuiver zwart zijn, zonder eenigen metaalglans. Echter komt 

 «zij er mede overeen door den vorm der vederen, welke van 

 «de basis der maxilla ontspringen en de neusgaten bedekken, 

 «doch bij den Sumalraanschen vogel zijn deze vederen langer 

 »en reiken bijna over 2/3 van de lengte des snavels. De bor- 

 •stels rondom de mondopening zijn eveneens groeier en reiken 

 «bijna lot aan de punt van den bek. Dicrurus Sumatranus 



• is grooter dan D. bimaensis, daar hij een vleugel bezit van 

 «5.9 duim lengte, legen 5.5 van hel exemplaar der laatst ge- 

 » noemde, dat in het Brilsch Museum voorhanden is (Wallage 

 «geeft op: 5.2Ö). De staart is bijna rechthoekig; slechts één der 

 «exemplaren vertoont een neiging tol omkrullen der buitenste 

 «staart vederen. 



»De verzameling bevat 10 exemplaren van dezen Drongo, bij- 

 «eengebrachl Ie Ajer-Anget, Payo en den berg Sago. 

 «De iris is vermiljoen rood (Bock). 



„TÜRDIÏfïïS MAMORATÏÏS sp. n. 



«Kood, chocoladebruio , helderder aan de zijden en den buik, 

 «de vederen van den kop en rug met zvvarl omzoomd, zoo- 



• dat zich de leekening dier deelen als geschubd voordoet. Be- 

 sneden: kin, keel en borst wil; iedere veder eindigt echter 

 «in een zwarten zoom, die breeder wordt naarmate de ve- 

 » deren de borst naderen. Het onderste gedeelte van de borst 

 »en het centrum van den buik tol aan den stuit zwart, iedere 

 «veder echler van een willen lenninaalband voorzien. De oor- 

 » bekleedselen donkerroodbruin, naar achteren toe overgaande 

 «in eene lichtbruine breede streep aan weerszijden van den nek. 



"Lengte ongeveer 7.5 duim, vleugel 5,6, snavel 95, tar- 

 «sus 1.25. 



»Er is slechts één exemplaar dezer nieuwe soort voorhanden. 



