124 



»van twijfelachtige waarde. Rhipidura alrala is, zoo niet iden- 

 »lisch met de Indische R. albicoUis, dan toch zeer nauw er 

 «aan verwant. Ongetwijfeld is er verschil in de schakeering van 

 «de leigrauwe zwarte kleur der hekleedselen van de beide 

 «vogels, doch in het Brilsch Museum heb ik exemplaren van 

 »R. albicollis gevonden, die, hoewel niet geheel en al , dan toch 

 «vrij wel met de Suinalraansche overeenkomen. Het verschil 

 »is echter zoo gering, dat de Suniatraansche vogel raoeielijk 

 »als afzonderlijke species kan beschouwd worden." 



Tot zoover de Engelsche ornitholoog. 



Omtrent de vogels welker namen in de lijst met * gemerkt 

 zijn, deel ik nog het volgende mede: 



Milvus Govinda (Sykes) , == Milvus melanotus (Sghlegel), 

 behoort eigenlijk in Japan, China en Nepaul te buis. In de 

 omstreken van Amoy (China) is deze wouw zeer gewoon. Het 

 is een der roofvogels, die een aangenanien zang doen booren. 



Accipeter Steven soni, afgebeeld in: Proceedings 

 Z. S. 1878, part IV naar een exemplaar op de Philippijnsche 

 eilanden bemachtigd. China is zijn vaderlajid. 



Niltava grandis; een vliegenvanger uit centraal Azië 

 afkomstig, waarvan men de beschrijving in het Journal 

 Asiatic Soc. deel IX pag. 189 aantreft. 



Xanthopygia cyanomelaena, een prachtige Japansche 

 vliegenvanger met licht-azuurblauw bovenkleed , zwarte keel en 

 borst en helderwitten buik. 



Turdus Sibiricus, uit Siberië af komstig , zooals de naam 

 reeds aanduidt. Vroeger is deze vogel reeds op Java aange- 

 troffen. Hij verdvvaall ook soms in andere richting en staal dien- 

 tengevolge bij Sghlegel als in Holland voorkomend afgebeeld. 



Turdus obscurus, een soort van Koperwick uit centraal 

 en oostelijk Azië, komt ook volgens Bo>aparte in Malaiazië voor. 



De Turnix pugnax is de gewone kleine strijdlustige snip- 

 kwartel, hier op Java. «Poejoe" of » Gemak" genoemd. Raffles 

 gaf hem reeds in 1822 op als inheemsch voor Sumatra. 



