189 



CACOMANTIS MERULINUS (SCOP). 9 



Inl : NAAM : ;;Hadassle^*. 



Volgens hel bijgeloof van inlanders en vele Europeanen een 

 ongeluksvogel ; bij de laalslen meer bekend door zijn eigenaar- 

 dig fiuiteiid geluid. Hij is vrij algemeen in de omstreken van 

 Batavia, doch laat zich ook dikwijls in het midden der stad 

 hooren. 



Kop, hals en krop helder grijs. Mantel, buitenste vleugel- 

 dekvederen en rug vaali)ruin met een lichten bronsglans. Vleu- 

 gelhoek wit. Bovenste slaartdekyederen zeer verlengd , de ach- 

 lerste van witte dwarsstreepfes voorzien Binnenste vleugel- 

 dekvederen, borst, buik, flanken en onderste dek vederen van 

 den staart rosachtig van kleur. De laatste even lang als de 

 bovenste staarldekvederen. Alle slagpennen voorzien van een 

 breeden witachligen dwarsband aan de basis van den biiinen- 

 vlag. Slaartpennen zwarlacblig van kleur en van witte uit- 

 einden voorzien. Over de geheele lengte worden witte dwars- 

 bandjes aangetroffen; hiervan zijn uitgezonderd de beide mid- 

 delslen , die alleen aan de basis witte randvlekjes bezitten. 

 Bek donkerhoornkleurig, mondhoek oranjerood; zelfs bij vol- 

 wassen individus; inwendig rood als de mondhoek. Pooten oker- 

 geel, nagels zwart. Iris grijsgeel, bij jonge individu's rood. Oog- 

 leden grauwgroen, van fijne ciliae voorzien. Maaginhoud: haren 

 en koppen van rupsen. 



Het beschreven individu was een volwassen wijfje, dal een 

 reeds ver ontwikkeld ei in zich bevatte en gescholen werd te 

 Kemaijoran. 



Totale lengte 0.220 M. 



waarvan de staart 0.110 » 



Afstand tusschen de samengevoegde vleugelpunlen 



en het uileinde van den staart 0.060 » 



Vlucht 0.310 » 



Lengte van den vleugel 0.1 Oo » 



Lengte van den bek 0.022 » 



13 



