verkeeren daarentegen in het geval van de draadklos, als deze 

 naar hel iDiddeii der mai,'neelslaaf toe hewogen wordt; daarin 

 kan dus een stroom ontslaan, die in tegenovergestelde richting 

 door de spiraal gaat, dus van beneden naar boven. 



Om de electriciteit, die in elke helft der spiraal afzonderlijk 

 ontstaat, te laten rondstroomen , raoel ik twee draden hebben, 

 voor eiken stroom een. De eene draad moet van bel midden der 

 magneet naar hel bovenste gedeelte van de spiraal gaan , 

 de andere moet van bet midden der magneet naar het onder- 

 einde van de spiraal loopen. Maar in plaats van de uileinden 

 der draden aan die drie punten van de spiraal vast temaken, 

 laat ik ze eindigen in plaatjes, die de spiraal raken. Als ik 

 nu de spiraal langs die plaatjes naar boven toe beweeg, gaat 

 er in beide helflen van bet toestel een stroom , en wel zóó, dat 

 in elke helft de electriciteit door het middelste plaatje uit de 

 spiraal stroomt. 



Was er nu aan de spiraal geen einde , dan zouden we 

 werkelijk door eiken draad een onafgebroken stroom hebben. 

 Maar gesteld, dat we een middel vinden, om de spiraal van 

 onderen onophoudelijk te blijven verlengen , dan stuiten we 

 nog op een ander bezAvaar, namelijk, hoe de spiraal over het 

 steunpunt van de magneet heen geschoven moei worden. 

 Beide moeiel ijkheden heeft Gramme overwonnen. 



Een spiraal zonder einde wordt verkregen, door de spiraal 

 in een kring om te buigen en tegelijk de magneet in een 

 halven cirkel Ie krommen. Daardoor komen de heide polen 

 der magneet recbts en links, en het midden, met het daar 

 tegenover liggende plaatje , boven ; terwijl 

 de beide andere plaatjes onderaan bij el- 

 kander komen en dus door één plaatje 

 vervangen kunnen worden. De beide dra- 

 den loopen du^ naast elkander van het 

 bovenste plaatje naar het onderste, en. 

 wat vooral van belanff is. door beide draden stroomt nu 



•o 



Ie eleclricileit denzelfden kant uit, want in beide helften 



