* »%“ 
Öentaurea lungensis NOV. Spec. 463 
I 
Centaurea lungensis 10V. Spec. 
(Nebst Bemerkungen über Centaurea ragusina L.) 
Von 
A. Ginzberger. 
(Mit Tafel II.) 
(Eingelaufen Ende Februar 1916.) 
Perennis, magnos cespites formans.') Cawlis erectus, q 
basi summorum foliorum basilarium 15—20 cm altus, simplex, 
uno folio minimo, lanceolato, albo-lanato in parte superiore in- 
structus, ceterum nudus, angulatus, albo-lanato-tomentosus; lana 
inter petiolos foliorum basilarium longissima, partim sericea. 
Folia basilaria numerosa, rosulam formantia, longe 
petiolata; petiolus basi dilatatus, laminae fere aequilongus 
aut illa paulo brevior, albo-lanato-tomentosus; lamina oblonga, 
4—6 cm longa, 15—2cm lata, in petiolum angustata, apice 
obtusiuscula aut obtusa, integerrima, carnosula (ca. 1 mm 
crassa), utrinque adpresse albo-tomentosa; nervorum medianus 
solus manifeste conspicuus. Capitulum in apice caulis soli- 
tarium, praeterea in azilla folü caulini capitulum minimum abor- 
tivum. Squamae anthodii earumque appendices illis Cen- 
taureae ragusinae simillimae, sed dimidio minores esse videntur; 
squamae ipsae flavescenti-virides, margine albo-floccosae, ceterum 
glabrescentes; appendices brunneae, albo-floccosae aut glabres- 
centes. Corollae flavae.') 
Dalmatia septentrionalis: in parte austro-occidentali 
Insulae Lunga (Grossa), in rupibus calcareis praeruptis mare 
apertum spectantibus sub cacumine „Grbastak“ (haud procul ab 
oppido Sale) frequens, sed difficile accessibilis; 50—100 m supra 
mare. Ibi plantam detexit Julius Baumgartner, 9. IV. 1915. 
Centaureae ragusinae L. habitu, indumento albo (similitudo 
microscopica pilorum et caulis et laminae etiam mazxima est), 
!) Nach Mitteilung von J. Baumgartner. 
