DE GIFTSLANGEN. 
De giftslangen worden verdeeld in twee groote families: de Colubridac en de Vipcridae, 
onderling onderscheiden door zekere anatomische eigenschappen en vooral door den vorm en 
plaatsing der tanden. De Colubridae gelijken in vorm geheel op de niet giftige slangen, hetgeen 
haar daardoor des te gevaarlijker maakt. Men verdeelt ze in twee groepen, de Opisthoglyphen, 
die de gifttanden achter in den bek hebben en de Proteroglyphen, welke die tanden vóór in den 
bek hebben. De eerste groep is voor den mensch en voor groote dieren niet levensgevaarlijk; 
ze worden wel „onechte" giftslangen genoemd en komen hier niet verder in beschouwing. 
De Proteroglyphen echter zijn zeer gevaarlijk. Men verdeelt ze in Hydrophiinae (zeeslangen) 
en Elapinae (landslangen). De gifttanden van deze beide subfamilies zijn gegroefd. 
De familie der Viperidae is gekenmerkt door een driehoekige kop, het breedst aan den 
achterkant; ze zijn gewoonlijk kort en dik (ineengedrongen) en hebben een korten staart. Deze 
familie is weder onderverdeeld in 2 subfamilies n. 1. de Viperinae en de Crotalinae. De eerste 
zijn hier in Indië niet vertegenwoordigd. De laatste onderscheiden zich van de eerste doordat 
ze tusschen de neusgaten en de oogen een ingedrongen plek hebben. De gifttanden van deze 
subfamilie zijn niet gegroefd, doch doorboord door een kanaal, waarvan de bovenkant uitmondt 
in de afvoerbuis van de giftklier, terwijl de onderkant zich opent, onder en een weinig vóór de 
punt van den tand (Solenoglyphen). 
Het gift der Colubridae werkt speciaal op het zenuwstelsel van den gebetene, terwijl dat 
der Viperidae op het bloed werkt en het doet stollen. Dat de uitwerking van den beet der gift- 
slangen niet steeds dezelfde is, is algemeen bekend. Leeftijd, geslacht, gestel, klimaat, de tijd 
van den dag, oefenen veel invloed uit. Calmette zegt, dat het gif tien maal actiever is direct 
na de vervelling of na een langen tijd vasten dan vóór de vervelling of na de opname van 
voedsel, als wanneer het dier het gift noodig heeft voor de digestie. 
Fam. Colubridae. 
Subfam. Hydrophiinae (Zeeslangen). 
De zeeslangen zijn nagenoeg geheel op een verblijf in het water aangewezen. Hare vorm 
beantwoordt dan ook in alle opzichten aan hare levenswijze. 
De staart is, zonder uitzondering, sterk samengedrukt en heeft de gedaante van een platten 
loodrecht staanden roeiriem. De opening harer neusgaten, die door kleppen gesloten kunnen 
worden, is meestal naar boven gericht. Zij worden alleen in den Ind. Oceaan en in de Stille 
Zuidzee aangetroffen. Slechts een soort van Hydrophis leeft in zoet water (in een meer op Luzon). 
De andere soorten leven allen in zee en aan de monden der groote rivieren. 
