17 
Inlandsclie namen: Orai sindoek (soend.) 
Orai babi (soend.) 
Oelar biloedah (Pad. Bovenlanden) 
Hantipeh poera (Dajaksch). 
De Naja's zijn krachtige en vlugge dieren, die aangevallen zijnde, zich hardnekkig en met 
moed verdedigen. Ze richten zich daarbij op en steunen op hunnen horizontaal ineen gerolden 
staart. Met het voorste gedeelte van het lichaam recht opwaarts, de kop weder horizontaal of in 
de hoogte, zetten zij de halswervels uit, sissen sterk en spuwen hun speeksel naar hunnen aan- 
valler, alvorens dezen te attaqueeren. Dat het speeksel op de huid van den mensch wonden 
zou veroorzaken, zooals de Inlanders beweren, is onjuist. Mij is een geval bekend, dat een der 
in het Zoölogisch Laboratorium alhier werkende vreemdeling, die er pleizier in had, mijne Naja's 
te plagen, door een dezer dieren in het gelaat en in de oogen werd gespuwd. Ofschoon het 
speeksel zeer prikkelend op zijn oogen werkte, en hij niet meer zien kon, was hij door uitwas- 
sching met regenwater en een kleine nabehandeling door een geneesheer in vier dagen weder 
geheel hersteld. 
Naja tripudians var. sputatrix komt voor in de kampongs, op sawahs, aan de oevers der 
rivieren enz. en verbergt. zich overdag meestal in aardholen of onder groote steenen. Te Soeka- 
boemi vond ik tot twee malen toe een Naja tripudians in mijn slaapkamer, waar ik door het 
geblaf mijner honden op hare aanwezigheid opmerkzaam werd gemaakt. Zij voeden zich met 
kleine zoogdieren, kikvorschen, hagedissen en kleine vogels. 
11. Naja tripudians Merr. var. leucodira Blgr. PI. X, fig. 14. 
In hoofdzaak als de vorige. De kleur is bruin of zwartachtig, de jongen hebben geen u- 
of o-vormige plek op den nek. Het onderste gedeelte van den nek en het voorste gedeelte van 
het lichaam, ook van onderen, zijn wit, gewoonlijk met één onparige zwarte vlek en één of twee 
vlekken aan elke zijde. Komt voor op Sumatra en op Java (Djampang). 
De afgebeelde slang is afkomstig van Djampang kidoel. 
Inlandsche naam -. Orai sindoek (soend.). 
De levenswijze van deze slang is, voor zooverre ik heb kunnen nagaan, nagenoeg dezelfde 
als die van de var. sputatrix. Alleen vertoont zij zich zelden in bewoonde buurten. Zij is zeer 
schuw en vlucht bij de nadering van den mensch onmiddellijk. Hierdoor is het moeielijk exem- 
plaren van deze soort machtig te worden. 
12. Naja bungarus Schl. PI. XI, fig. 16. 
Gifttanden vrij groot, gegroefd. Kop niet of slechts een weinig breeder dan de nek. Oog 
gewoon met ronden pupil. Het rostrale schild meer breed dan diep. De internasale schilden korter 
dan de praefrontale, gescheiden van het praeoculaire schild. Het frontale schild meer lang dan 
breed. Een paar groote occipitale schilden. Een praeoculair schild, en drie postoculaire schil- 
den. Temporale schilden 2^2. Zeven supralabiale schilden; het 3e en 4e raken het oog. Vier 
sublabiale schilden in contact met de voorste mentale schilden. 19 — 21 schubben rond den nek; 
15 — 17 rond het midden van het lichaam. 215 — 262 ventrale schilden. 80 — 117 subcaudale schil- 
den, de voorste daarvan niet gedeeld, de achterste wel. Kleur veranderlijk. Geelachtig, bruin, 
grijs of zwart met soms zeer onduidelijke dwarsbanden; de schubben zijn zwart gerand. De 
.3 
