18 
jongen zijn groenachtig grijs van boven, blauwachtig wit van onderen. De l<op en hals van 
onderen geel, met gele dwarsbanden. Zie PI. IX, fig. 15. 
Inlandsche namen : Orai totok (soend.) 
Oelar lanang (jav.). 
Is zeer agressief, valt menschen en groote dieren (als karbouwen) aan. De beet is meestal 
doodelijk. 
Deze slang is zeker het meest te vreezen boven alle andere giftslangen. Niet alleen dat 
ze zich flink te weer stelt, zoo zij aangevallen wordt, doch zij vervolgt den aanvaller indien 
deze zich terug wil trekken. Zoo werd mij nog onlangs verhaald, dat een ambtenaar van de 
Rechterlijke Macht, die op jacht zijnde, op een Naja biingariis stuitte, door het dier dadelijk 
werd vervolgd toen hij wilde wegloopen, en zijn behoud alleen te danken had aan het welbe- 
kende middel, om zoo mogelijk een kleedingstuk of een hoofddeksel weg te werpen, waarop de 
vervolger zich dan met woede werpt, en waarin hij eenige malen bijt. Op die wijze wint de 
vervolgde tijd en heeft hij kans te ontkomen. 
Dat de Naja bungarus niet steeds zoo woest is, als men wel verhaalt, blijkt uit het vol- 
gende: een paar jaren geleden, hadden mijne zoekers bij Moeara Karang (Batavia) eenige slangen 
gevangen. Dit was gezien door een man, die bij zijne dorpsgenooten voor half gek of simpel 
werd gehouden. Deze man ving middels een strik een Naja bungarus lang 3.20 M. en bracht 
die, omdat de zoekers geen geld meer hadden, bij mijne dochter in Gang Chaulan. Deze, niet 
wetende, dat de slang zoo gevaarlijk was, liet haar in een oude beokooi zetten, waaruit ze 
's middags ontsnapte. De koetsier ving het reptiel weder en deed het in een papieren hoeden- 
doos, gesloten met een dun bandje. In die doos werd het den volgenden dag door eene dame 
naar Buitenzorg gebracht; ze had de doos waaruit het dier met alle gemak had kunnen ont- 
snappen, eenvoudig onder de bank in den waggon geplaatst. Zonder ongelukken kwam het dier 
in het museum. Ik dien er bij te vermelden, dat het bleek, dat de Naja pas eenige slangen, die 
haar hoofdvoedsel vormen, had verslonden voor zij gevangen werd. 
13. Doliophis bivirgatus (Boie) PI. XII, fig. 17. 
Gifttanden klein, de giftklieren, die gewoonlijk bij de slangen achter en onder het oog 
liggen, zijn hier gelegen in den buik aan elke zijde één. Zij reiken tot het hart, dat bij deze 
slang verder naar achteren ligt, dan bij andere slangen het geval is; ze zijn lang en gestrekt en 
eindigen knodsvormig. Het oog is klein met ronden pupil. Het rostrale schild is iets meer breed 
dan diep; het frontale schild is groot, meer lang dan breed; één praeoculair schild en twee post- 
oculaire schilden. Temporale schilden \ + \ of 1+2. Zes supralabiale schilden, waarvan het 
3e en 4e het oog raken. Drie of vier sublabiale schilden in contact met de mentale schilden. 
13 rijen schubben; 244—293 ventrale schilden; 34—50 subcaudale schilden. Kleur zwart-blauw 
van boven ; kop, staart en buik hel rood ; een fijne witte laterale lijn tusschen de 2e en 3e rij 
onderste schubben. Komt op Java voor. Een variëteit met 4 witte lijnen langs het lichaam, waar- 
van de onderste de breedste zijn (D. tetrataenia Blkr.) komt op Borneo voor, evenals een varië- 
teit met een witte laterale lijn en een geparelde vertebrale lijn, benevens aan het voorlichaam 
zwart gestreepte buikschilden. Een variëteit met een breede licht blauwe lijn langs de zijden {D. 
flaviceps Cant.) komt op Sumatra voor. 
Inlandsche naam: Oelar tjabeh (mal.). 
