19 
De Doliophis-soorten zijn voor den mensch en voor groote dieren weinig gevaarlijk, wegens 
de geringe wijdte van haren bete. De weri<ing van het gift is echter naar evenredigheid, even 
sterk als bij andere giftslangen. 
14. Doliophis intestinalis (Lanr.) PI. XII, fig. 18. 
Gifttanden klein; giftklieren als bij de vorige soort. Oog gewoon. Het rostrale schild 
meer breed dan diep. Het frontale schild iets meer lang dan breed. Eén prae- en twee post- 
oculaire schilden. Temporale schilden 1 + 2. Zes supralabiale schilden, waarvan het 3e en 4e het 
oog raken. 3 of 4 sublabiale schilden in contact niet de voorste kinschilden. 13 rijen schubben, 
197 — 273 ventrale schilden. 15 — 33 subcaudale schilden. 
Kleur donker bruin van boven, zwartachtig naar het midden van den rug. Een smalle 
oranje vertebrale lijn, gevorkt op den kop, en zich aan elke zijde uitstrekkende tot de bovenlip, 
achter het neusgat; een groote bijna driehoekige geel-groene vlek aan de zijden van den kop. 
Een zwarte streep, die door een witte of licht gele lijn verdeeld is, loopt langs de zijden. Be- 
neden geel-groen, met zwarte dwarsbanden. Staart hel rood. Komt voor op Java. Op Borneo 
komt een variëteit voor, waarvan de vertebrale lijn niet gevorkt is op den kop, doch overigens 
overeenstemt met de vorige. 
De variëteit „lineata Gray" is licht grijs of roodachtig bruin van boven, met een paar 
zwarte dorsale lijnen, die een lichtere vertebrale lijn insluiten. Is deze ook donker, dan voert zij 
tot de var. nigrotaeniatus. Beide variëteiten leven op Borneo en op Sumatra. 
De variëteit „trilincatus D. en B.", is als de voorgaande, doch de lichte vertebrale lijn is 
op regelmatige afstanden gebroken door donker bruine vlekken. Deze variëteit komt op Sumatra 
voor, evenals de variëteit, „sumatraniis v. L. de Jeude", waarbij de zwarte banden aan de buik- 
zijde smaller zijn dan de tusschenruimten daarvan en niet in contact zijn met de donkere kleur 
van de zijden. Dit is wel het geval bij de var. everetti, die donker van kleur is, met een weinig 
zichtbare lichte vertebrale lijn met twee licht grijze lange strepen, van een breedte van 2 rijen 
schubben en er van gescheiden door 3 rijen schubben. Deze variëteit wordt op Borneo gevonden. 
Fam. ViPERiDAE. 
Subfam. Crotalinae. 
15. Ancisirodon rhodostoma (Boie) PI. XIII, fig. 19. 
Snuit puntig, aan het einde eenigszins opgewipt. Het rostrale schild even breed als diep, 
of iets meer breed dan diep. Eén paar internasale en één paar praefrontale schilden; één praeoculair 
schild, dat door een loreaal schild gescheiden is van het achterste nasale schild. Eén of twee 
postoculaire schilden en één suboculair schild, dat het oog van de 7 — 9 supralabiale schilden 
scheidt. Schubben glad, in 21 rijen. 138 — 157 ventrale schilden. 34 — 54 paar subcaudale schilden. 
Rood-bruin, grijsachtig of licht bruin van boven, met groote hoekige zwart en geelachtig gerande 
vlekken; een donker-bruine vertebrale streep; lippen geelachtig of rosé, met bruine puntjes; een 
breede zwarte en van onderen geschulpte band, van het oog tot den hoek van den mond, met 
een licht rosé gestippelde band daarboven; geelachtig of grijsachtig, zeer licht rosé van onderen 
met donkere vlekken en stippels. 
