12 
lengte: 41,28 tot 0,52. — Vleugels 0,245 tot 0,225. — 
Staart 0,15 tot 0,14. — Middelste teen 0,035. — Vlugt 
0,62 tot 0,70. — Eerste slagpen van gelijke lengte als de 
vierde ; derde bijna even lang als de tweede. — Vleugels in 
de rust, weinig meer dan twee derde van den staart bedek- 
kend. — Washuid , oogkring en pooten geel. — Staart met 
zes lichtkleurige banden; aan het einde met een’ breeden, 
zwart en wit gezoomden, band. 
Jong: Boven bruin; de vederen met rosse randen. en 
dwarsvlekken. Van onderen roestgeelachtig, met groote 
donkerbruine lengtevlekken. Staart vaal bruinachtig zwart, 
met bleek roestkleurige dwarsbanden. De wijfjes in het 
tweede jaar, onderscheiden zich van de jongen slechts door 
de smallere zoomen der vederen van de bovendeelen, en de 
bleekere grondkleur der onderdeelen. Geheel oude wijfjes 
nemen somtijds de tinten van het mannetje in. het tweede 
jaar aan. Dit is van boven blaauwachtig grijs, terwijl de 
ribben der vederen zwart zijn. De keel en eene streep bo- 
ven het oog zijn witachtig. De knevelvlek is klein. Onder- 
deelen roodgeelachtig ros, met zwartbruine, lansvormige 
vlekken. In het derde jaar wordt de rosse kleur der on- 
derdeelen veel donkerder en de donkere vlekken: kleiner. 
Het smelleken wordt in geheel Europa, van IJsland tot 
Griekenland , aangetroffen. Hij bewoont ook het geheele 
noordelijke en gematigde Azië, en is zelfs in Neder-Egypte 
waargenomen (fl). Hij bezoekt Nederland in het najaar, en 
men ziet hem somtijds nog laat in het voorjaar; ja, het is 
waarschijnlijk , dat er enkele paren op onze heiden broeijen. 
Deze kleine valk namelijk , wijkt daarin van de overige soor- 
(1) In Noord-Amerika komt eene met het smelleken zeer ver- 
wante soort, mel slechts vier dwarsbanden op den staart voor. 
Dit is de Faleo columbartus van Linns. 
