zt 
bosschen op. Men vindt zijn groot, plat nest gewoonlijk op 
boomen van middelbare grootte, op eene hoogte van twintig 
tot dertig voet van den grond. Zijne eijeren gelijken, wat 
hunne kleur betreft, in het algemeen, op die van den ha- 
vik ;maar zij zijn gewoonlijk met vele roodbruine vlekken als 
bezaaid. 
De sperwer speelt , als jagtvogel, eene zeer ondergeschikte 
rol. Men rigt hem somtijds af, maar dan meestal alleen 
het grootere wijfje, tot de vlugt van jonge patrijzen, van 
kwartelkoningen of allerlei kleine vogelen. 
DE KUIZENDZIEVEN. CIRSUS. 
Deze roofvogelen zijn rank van gestalte; hunne vederen ziju 
tamelijk zacht, en hun gezigt is, even als bij de uilen, 
omzoomd door eene soort van min of meer duidelijken krans 
van kleine gekrulde vederen. Hun staart is tamelijk lang ; 
de kop en bek zijn klein; de neusgaten groot en langwerpig 
rond; de voetwortelen tamelijk hoog, naakt, en van achte- 
ren zoo wel als van voren met eene rij schilden, voor het 
overige met schubben bekleed. Hunne vleugels zijn lang en 
bedekken, in de rust, drie vierde tot vijf zesde van den staart, 
en de derde of vierde slagpen steken boven de overigen uit. 
Hunne teeuen zijn middelmatig en niet zeer krachtig, maar 
met zeer scherpe nagels gewapend. Het kleed der oude 
mannetjes is dikwijls zeer afwijkend van dat der wijfjes en 
jongen. Hunne vlugt is fraai en zwevend. Om hunue prooi 
te gaan opsporen, vliegen zij, meestal des morgens en ’s avonds, 
niet zeer hoog boven den grond heen, en vervolgen haar, 
zoodra zij ze ontwaren, tot dat ze, vermoeid, door 
hen gevat kan worden. Zij voeden zich met kleine zoog- 
dieren, vogelen , amphibiën , wormen eu zelfs visschen ‚en 
rooven de eijeren cn jongen uit de nesten van audere vogelen, 
