22 
Zìj moeten derhalve als zeer schadelijke roofvogelen beschouwd 
worden. Zij worden slechts in vlakke, vooral in moerassige 
Streken aangetroffen. Zij maken hun nest op de aarde, 
hetzij in het riet, hetzij tusschen struiken. Hunne eijeren 
zijn bleek groenachtig blaauw, zonder vlekken. Men vindt 
de kuikendieven in de heete en gematigde luchtstreken van 
alle werelddeelen. 
1. De bruine kuikendief. Circus rufus. Brissor, 
Harpaye ìn het Fransch. 
More buzzard in het Engelsch. 
Rohrweihe in het Duitsch. 
Circus rufus en palustris, Brisson, Ornithologie, áste 
deel, bl. 404, no. 30, en bldz. 40l, no. 29. — Malco 
eruginosus, Linné, p. 130, no. 29, — Falco rufus 
Gaerin, p. 266, no. 77. — TrmminckK, Manuel, I, p. 
69. — Goede afbeeldingen bij Borron, Planches enlumi- 
nées, 460 (oud); 424, (jong); bij Nozeman en Sep, Ï, 
bladz. 15 pl. 8 en 9, klem, koop of kiekendief, (jong 
voorwerp, nest en eijeren), bij Naumann, pl. 37 en 38, 
fig. 1; bij Govrp, pl. 32; en bij Scurrcer en Susrxiur, 
pl. 56. 
Geheele lengte, 0,51 tot 0.56. — Vleugels, 0,40 tot 
0,45. — Staart ,0,24tot 0,255. — Loop, omstreeks 0,095. — 
Vlugt, 0,12 tot 0,15. — Krans om het gezigt onduidelijk. 
Pooten en _washuid geel. De iris van het oog bij de ouden 
geel, bij de jongen bruin. De derde en vierde slagpen van 
gelijke lengte en langer dan de overigen. Staart met on- 
duidelijke dwarsbanden , vijf tot zeven ten getale. 
Jong. Donker roodachtig bruin of vaal. Kop en zoomen 
der vederen meestal geelachtig wit of ros. Staart van boven 
vaalbruin , van onderen witachtig grijs. 
Het oude wijfje is meestal roestbruin van kleur, met 
witte kop, nek, keel en schouders. 
Bij het geheel oude mannetje zijn de vleugels naar voren 
