23 
blaauwachtig graauw en de staart grijsachtig. De bovendee- 
len zijn bruin, en de onderdeelen met bruine lengtevlekken 
op eenen roestrooden grond, die op den krop in het geel- 
achtig grijze overgaat. 
De bruine kuikendief bewoont geheel Europa. Hij is ook 
over Siberië verspreid, en wordt menigvuldig in het noor- 
delijke Afrika aangetroffen (ft). Hij broeit in Nederland , 
verlaat echter ons land, zoo als in het algemeen de gema- 
tigde luchtstreken „ gedurende den winter. Hij houdt zich 
intusschen slechts aan de oevers der meren of aam moeras- 
sige plaatsen op. Zijn voedsel bestaat voornamelijk in wa- 
tervogelen ; somtijds eet hij zelfs visschen. Hij rooft de 
eijeren en jongen uit de nesten van alle soorten van vogelen. 
Zijn nest vindt men meestal in het riet, op het water rus- 
tende, of ook in struiken op de aarde, maar digt bij het 
water. Zijne eijeren, drie tot vier in getal, zijn witachtig 
blaauwgroen , en van binnen geheel groen. 
De blaauwe kuikendief. Circus cyaneus. Brcusren. 
Oiscau Saint-Martin of Soubuse in het Fransch. 
Hen-Harrier in het Engelsch. 
Korn-blaue of Halbweihe in het Duitsch. 
Falco ceyaneus, Linné, p. 126, ne. 10. — Temmrver, Ma- 
nuel, I, p. 72. — Afgebeeld bij Burron, Planches enlu- 
mineés, 459 (oud mannetje); 400 (jong wijfje); bij Noze- 
MAN en Serre, IV, bladz. 391, Falco pygargus, de zwem- 
mer, oud (mannetje); bij Naumann, pl. 39 en pl. 38, 
fig. 2; bij Gourp, pl. 33; en bij SCHLEGEL en SUSEMIHL, 
p. 37. 
Geheele lengte, 0,48 tot 0,51. — Vleugels , 0,56 tot 
0,375. — Staart, 0,25 tot 0,24. — Voetwortel omstreeks 
(1) Eene met deze zeer verwante soort komt van het zuidelijke 
Afrika, (Circus ranivorus); eene tweede van Nieuw-Holland , 
(Circus Gouldit.). 
