29 
oranjekleurig. Pooten zeer dik, met Kleine schubben be- 
dekt; op de zool zeer ruw. Vleugels over den staart heen- 
reikende. Neusgaten langwerpig en schuins. Staart tamelijk 
kort, aan het einde als afgehakt. De buitenteen kan sterk 
zijdelings en zelfs naar achteren gekeerd worden. 
Onderdeelen van het ligchaam, kop en nek wit, boven 
op den kop en op den krop met bruinachtige lengtevlekken. 
Voor het overige donker- of zwartbruin. De staart met om- 
streeks zeven witachtige dwarsbanden. De vederen der bo- 
vendeelen met witachtige zoomen, die bij de jonge vogelen 
tamelijk breed zijn. 
De vischarend schijnt over de geheele wereld verspreid te 
zijn (f). Hij behoort intusschen onder de vogelen , die overal 
slechts in geringen getale gevonden worden. In ons land 
wordt hij in den zomer zeer zeldzaam , in het najaar of den 
winter van tijd tot tijd aangetroffen. Degenen, die in kou- 
dere streken broeden, verlaten hunne gewone verblijfplaats 
gedurende het koude saizoen. De vischarend houdt zich bij 
voorkeur aan de oevers der meren en rivieren op; somtijds, 
vooral in den winter, ook aan het zeestrand. Zijn voedsel 
bestaat uit meestal groote visschen, die hij bespiedt, met 
over den waterspiegel rond te zweven, en vangt, met zich 
plotselings in het water neder te storten. Hij maakt zijn 
groot nest op boomen, somtijds ook op rotsen of ruïnen , 
en legt, gewoonlijk eerst in het begin der maand Junij, twee 
of drie, ja somtijds vier, groenachtig witte eijeren, wier 
groote bruine vlekken meestal aan het dikke einde eene soort 
van krans vormen. 
(1) De voorwerpen uit Oost-Indië en Nienw-Holland zijn 
meestal een weinig kleiner dan de onzen en hebben gewoonlijk 
geene bruine vlekjes op den kop. Hetzelfde geldt van den visch- 
arend van Noord-Amerika, die echter den onzen in grootte even- 
aart, 
