39 
thans het vooruitzigt opende , om mij, ten koste van den 
baardschrapper, te vermaken. 
„Den volgenden morgen , ofschooi- het zoo” mistig was, dat’ 
men’ naanwelijks van zich af kon zien, was ik ten vijf ure» 
reeds in volle jagtkleeding , toen ik het rollen van een rij-: 
‘tuig ven het klappen der zweep van den barbter hoorde , ‘en 
kort daarop zag ik eene machine van eene zoo vreemde za” 
menstelling, dat ze gewis-eene eerste plaats onder de merk: 
waardigheden van Montreuil verdiende. Het was eene soort 
van tweeslachtig wezen „half calècheen half-diligence „ met» 
twee zitbanken en ruimte voor: zes personen , met een klein „' 
maar wel geribt paard, bespannen. —: Mijn zwarte: lieve 
ling-Fanor (want dit: was de naam:van den hond) stond met: 
zijne voorpooten «op de trede, en zag mij kwispelende zoo 
vriendelijk aan , dat hij, al “ware hij dan niet zoo deugdelijk: 
als-schoon, mij geheel’ en al voor zich innam, ew eene. ze 
kere ‘sympathie bij mij opwekte. 
‚ Het eerste werk was mij den barbier voor te stellen „ het- 
welk -ik:met eene buiging „welke zich “in “den ondoordring- 
baren mist verloor „ beantwoordde ; het tweede „ mijn geweer, 
wêitasch enz. in den wagen te. bergen: — Toen stegen de 
kleine barbier en destrooper-in , en comme j'étais An- 
glais”” werd ik uitgenoodigd om! de leidsels ter-hand te 
nemen. — Wij raakten bij het uitrijden den-post der 
poortdeur , hetwelk, ik ‚ ome mijne. onderstelde kennis in de 
rijkunst niet te wagen , deed voorkomen als of het. opzette 
lijk geschied ware. 
Zoo: lang wij ons op den straatweg bevonden „ging alles 
naar wensch , maar de binnenweg ! — goeder hemel! — 
sporen van een voet diep, met anderen: van twee « voet» 
doorsnede —_— “beken van modder. en: water, en ‘daarbij! 
het O! en Ach! van mijnen langen en korten vriend, bij 
elken stoot des wagens; terwijl, zij ondanks dit alles, met 
