De giervalk wordt in den zomer op de groote bergvlakten 
van Noorwegen gevonden. In den winter volgt hij de sneeuw- 
hoenders, die zijn voornaamst voedsel uitmaken, in de la- 
gere streken van dit uitgestrekt land, hetwelk de oude 
voorwerpen in geen saizoen schijnen te verlaten. De jongen 
daarentegen verdwalen somtijds tot in de heiden van het 
noordelijk Duitschland en van Nederland , alwaar zij , ofschoon 
hoogst zeldzaam, door onze valkeniers gevangen werden. 
Wij hebben reeds twee maal, voorwerpen dezer soort, 
welke een geoefend oog, in het vrije reeds door haren lan- 
geren staart van den slechtvalk kan onderscheiden, van 
verre in de vlugt opgemerkt, en het mogt onzen jongen 
vriend, den heer F. A. Verster, die het jagtroer met 
eene meesterhand weet te hanteren, gelukken een jong 
mannetje dezer soort, in de maand October 1849, in de 
nabijheid van Noordwijk te schieten. Dit prachtig exem- 
plaar , door hem aan het Rijks Museum van natuurlijke his- 
torie aangeboden , pronkt tegenwoordig , naast verscheidene 
andere uit Noorwegen, in de galerijen van deze instelling. 
Onze valkeniers hebben zich, in navolging hunner voorouders, 
reeds tweemaal naar Noorwegen begeven, ten einde gier- 
valken op de bergvlakte van Dovrefield te vangen. De twaalf 
voorwerpen , welke zij op deze wijze verkregen, waren al- 
len jong. Een gedeelte daarvan overleefde de eerste ruijing , 
en vertoont alsdan het eenvoudige, maar fraaije kleed, het- 
geen de ouden kenschetst, en hen van den IJslandschen 
en witten valk onderscheidt, welke men meestal met den 
giervalk verwisselt. Over de levenswijze en de eigenschap- 
pen des giervalks is zeer weinig bekend. Ofschoon groot 
en krachtig, wordt hem door de valkenieren de slechtvalk 
voorgetrokken , die minder koppig en gemakkelijker te ver- 
krijgen is dan de giervalk. 
