46 
melijk acht misschoten gedaan, waarvan er zes op mijne re- 
kening kwamen. De jagt was goed uitgevallen en toch — 
ofschoon ik mij zelven daardoor wel wat opsteek — moet ik 
bekennen , dät de lange man mij van mijn stuk bragt. — Hij 
was zoo buitengewoon bedaard, en wist zich zoo meesterlijk 
met het moeijelijk terrein te vinden. 
Ik, weet niet, dat ik ooit.een’ zoodanigen meester in 
het, vak aantrof. — Ik moet bekennen, dat kij mij 
tweemaal te gaauw was; en ook wat vermogt ik met mijn 
gewoón schot, tegen twee of drie, loodhagel met No. 0 
doorspekt en eene kanonlading kruid daar achter, wanneer 
het gold eene eend, die op zestig ellen opvloog, naar beneden 
te-schietén , en die lading uit eenen loop losbarstte , welke al- 
leen zoo lang was, als mijn geweer met loop en kolf te zämen ? 
Te vreden met onze jagt, maar door en door nat „ be- 
gaven…wij ons, tegen het vallen van den avond, naarde 
kroeg terug. — Maar wat was er toeh vanden barbier 
geworden ? Ha! Ha! onbeschrijfelijk was het tooneel, dat 
ons ‚bij het intreden der. gelagkamer. wachtte ! 
«Midden, an den: rook van het tuúrfvuur:, 'de korte been- 
tjes „uitgestrekt ;: met den « heldhaftigsten uitdruk „ophet 
scherpe. gelaat „ met gefronsd voorhoofd, evenals Catmrva 
des. avonds voor de zamenzwering ‚- geheel. met het gebaar 
van een’ groot man, die zich lang boven het noodlot heeft 
weten te verheffen, maar zich, eindelijk aan _de wanhoop 
overgeeft zat , JEAN-Prospr@-CHARLEMAGNE-NAPOLEON-Perrr, 
„kapper. van beroep, jager uit,liefhebberij. — Op de tafels 
lagen door elkander zijn geweer, hagelzak , in een woord:, 
al, zijn jagttuig, behalve ‚de, kruidhoorn, — Hij zat, #oer- 
loos, en zijne geheel enal met modder bedekte onderhelft 
verspreidde eene vuile moeraslucht; terwijl van zijne. lippen 
een _sacr-r-r-r—r-r-ré. malheur ! volde, hetwelk „uit het diepste 
zijner borst scheen op: te stijgen. 
