56 
ren landmans, door hunne jagten met paarden en honden, 
en door het aanhouden van overtollig grof wild, te ver- 
woesten (1). — Dit was zeker eene donkere zijde van het 
jagtvermaak. 
Van eene andere zijde beschouwd, zal wel niemand kun- 
nen tegenspreken, dat de jagt, waar zij met matiging en 
in verband met eene vrijzinnige wetgeving bedreven wordt , 
onder de edelste en mannelijkste uitspanningen mag gerekend 
worden. — Of zoude men , om het misbruik , dat te eeni- 
ger tijd van haar gemaakt is, de jagt zelve willen gering 
schatten ; haar de aanspraak op den titel van edel ontzeggen ; 
of, erger nog , haar uit de naamlijst der wetenschappen weg- 
schrappen? — Dit zoude geheel in den geest der zoo ge- 
vaarlijke ultra-toepassing van den vooruitgang des tijds 
vallen. — Door haren aard en alouden oorsprong, door de 
herinneringen, die zich aan haar hechten , is de jagt, meer 
dan eenige andere zaak, in haar verband met velerlei regten 
en belangen te beschouwen ; en uit deze beschouwing zoude 
welligt voortvloeijen , dat hare vernietiging tevens de onder- 
mijning van vele eerbiedwaardige instellingen van vroegeren 
tijd ten gevolge hadde. 
Wij achten het overbodig, hier bovendien de gevolgen 
uiteen te zetten, welke het teugelloos jagen zoude met zich 
voeren. — Wij willen alleenlijk aanstippen: het gevaar, dat 
er in gelegen zoude zijn, bijaldten een ieder met schietge- 
weer zoude mogen omgaan; het verzuimen van beroep of 
en emmen 
(1) Hoewel het niet te ontkennen is, dat in de Middeleenwen 
dergelijke misbruiken en mishandelingen maár al te dikwerf plaats 
grepen, bestonden er echter toen reeds verordeningen, waardoor 
in dezelve werd voorzien. Men zie slechts den Sachsen- Spiegel, 
Ilde Boek, Arte 61: »MWiemand darf die Saat mit Jagen und 
»Hetzen zertreten, nach der Zeit, dass das Korn Glieder hat 
»und schiessen will” 
