GS 
in de vervulling mijner ambtspligten tallooze malen heeft bij- 
gestaan, in het vinden van den besten weg in eene adminis- 
tratie, welke een mijner hooggeëerde vrienden, thans over- 
leden, het wespennest plagt te noemen, Jammer voorwaar, 
dat er op dit beeld zoo weinig valt af te dingen. 
Het is mijne bedoeling geenzins om, bij deze gelegen- 
heid, al de klippen aan het licht te brengen, welke door 
eene voorzigtige , vrijzinnige administratie , gedurende een 
tijdvak van zes en dertig jaren , meestal vermeden hebben 
kunnen worden. — Ik wenschte eene dier klippen met stil- 
zwijgen voorbij te kunnen gaan, omdat ik ze niet aanroe- 
ren kan, zonder klaagtoonen aan te heffen, Het onderwerp 
is de zoogenoemde , Heerlijke regten, — Hen, die immer het 
Souverein besluit van den Ssten Februarij 1815 ne. 42 
(Staatsblad no. 44) gelezen hebben, moet ik beschuldigen 
van denkbeelden te verwarren , welke onder dezelfde rubriek 
giet behooren. Hun, die het genoemde besluit niet gelezen 
hebben (en het grootste getal der beoordeelaars zullen wel 
in dit geval verkeeren), wat zullen wij dien toevoegen? — 
Wat anders dan ze uitnoodigen, den tekst wél te lezen. 
Ik merk er bij op, dat in eene welgeordende maatschappij 
eerbied voor de wet de eerste burgerpligt is, met onder- 
werping. 
bh 
»Aan de eigenaars „* dus luidt art. 1 van het Souverein 
besluit , vvan heerlyke regten , hofsteden en havezathen , welke 
»bevorens het regt van de jagt binnen zeker distrikt , ook op gron- 
»den aan anderen toebehoorende , werrie hebben gehad en daar- 
»van tot in den jare 1795 of later , in de wertice possessie zijn 
» geweest, en aan alle andere zoodanige voormalige bezitters, welke 
» dit regt afzonderlyk titulo oneroso hebben verkregen , wordt dat 
»aelfde weder toegestaan” 
Het besluit bevat wijders de bepaling, dat de eigenaar 
van het regt, zijne jagt niet doende registreren en_ afpalen , 
