2 
van eene versterkte plaats; hoe meer men het echter na- 
dert, des te meer verliest zich dit bedrog. Elke gedachte 
aan vestingwerken en oorlog wijkt voor het zachtere gevoel van 
vrede, welk over deze lagehende velden is uitgestort. Glooi- 
jende heuvels wisselen elkander met ijzingwekkende afgronden 
af , waarin eene eeuwige duisterheid heerscht; want zelfs de 
heldere stralen der middagzon hebben geen kracht genoeg , 
door het bladeren-loof heen te breken en door te dringen in 
die kloven , wier plegtige stilte slechts wordt afgebroken 
door het murmelen der beken, welke dezelve doorstroomen , 
en door de ritselende, schuwe schreden der oorspronkelijke 
bewoners van het bosch, welke in deze koele schaduw- 
rijke plaatsen huizen. Eene menigte wild van allerlei soort 
geniet hrer zijn heimelijk aanzijn; het »edel hert” en het 
sridderlijk zwijn,” hebben deze plaatsen als hun lievelings- 
verblijf uitgekozen; de bevallige ree, die gazelle van het 
noorden , de vreesachtige haas, de fazant en ander minder 
voorzigtig wild, welks naam reeds het oor van den jager 
verrukt , zoekt minder duistere plaatsen op, de meerdere 
veiligheid aan het genot opofferende, om zieh van de koele 
nachten in de vrolijke zonnestralen te kunnen verkwikken ; 
en hen volgt de sluwe vos, want in dit zorgelooze gezel- 
schap mag hìj op zekeren buit rekenen en menig reekalf, 
menig al te’ vertrouwend haasje en vele fazanten worden den 
slimmen dief ter prooi. Het zoo vreeselijke geschal der hoorns 
en het nog vreeselijker geluid van een gejaagd wild zwijn 
verschrikt niet zoo dikwijls het vredelievend wild: want de 
vele heuvels en onregelmatige kloven maken het hier onmo- 
gelijk , de herten par force te jagen, en het groot aantal, dat 
hier zijnen stand houdt, toont aan, dat zij dit zeer goed 
begrijpen. 
Doch waar vindt men volmaakt geluk , volmaakte rust! — 
Alleen daar mîsschien, waar men geene menschen vindt ; 
