ie) 
raad hem , zijne slanke ledematen te bewaren, want bij de 
ziel van mijnen keizer ! ontmoet ik hem nog eens in de na- 
bijheid van mijn huis rondsnuffelende , zoo zal ik hem een 
gedenkteeken geven, hetwelk hem het snoepen voor altijd 
zal verleeren.” 
De deur werd geopend en Eucentus, de zesjarige zoon 
van SmoN, welke binnentrad, maakte aan dit gesprek, 
hetwelk Maria op het smartelijkst griefde, een einde. 
»Nu, hoe gaat het jongen !” wendde Srmon zich tot zijnen 
zoon, »gij zijt lang uitgebleven.” 
»Goed, mijn vader! »antwoordde Eucenmws, »ik heb de 
kh 
fazanten bespied en drie hanen zijn heden zeker onze buit. 
»Dan laat ons gaan; binnen een half uur komt de maan 
op en ik heb trek in een’ gebraden fazant! dat eeuwige 
zwarte wild begint mij tegen te staan. Staak dat onnoozele 
weenen , Maria, en zorg voor een goed vuur, want wij 
willen heden een’ fazant eten, versch zoo als hij van den 
boom komt en niet half verrot, zoo als de groote heeren 
daarvan houden ; houd de deur gesloten, opdat de honden 
ons niet naloopen ‚ en nu voorwaarts , jongen !” Daarop stapte 
hij de deur uit en Eucemus volgde hem, 
z 
Maria stond aan het venster en zag ze beiden na, tot dat 
hunne gestalten zich in het donkere van het bosch verloren; 
vervolgens slaakte zij eene diepe zucht, ging zitten en begon 
bitter te weenen. — Haar vader was tot nu toe altijd 
goed en toegevend jegens haar geweest ; des te ongewoner 
en smartelijker was haar de hardheid, met welke hij haar 
thans behandelde en, gelijk zij dacht, zoo ten onregte en 
zonder eenige reden: het eenvoudige meisje begreep niets 
van den haat, dien zij, welke de wet overtreden , je- 
gens de dienaren en handhavers derzelve voeden ; zij zag 
