83 
tig gepeins, en hare tranen droogende, stak zij licht aan 
en zag door het yenster naar buiten. Zeer spoedig hoorde 
zij zachte schreden, maakte het afgesproken teeken en Ben- 
sort lag in hare armen. De honden besnuffelden knorrende 
den aangekomene, wiens kleeding zij niet schenen te 
kunnen lijden; maar op Maria’s gebod slopen zij ontmoe- 
digd naar hun nest terug, van waar zij met vonkelende , 
wantrouwende blikken , onophoudelijk den jeugdigen konings- 
jager in het oog hielden. 
» Wanneer het spreekwoord niet liegt , »zoo als de hond 
is, zoo is de jager,” »dan heb ik van uwen vader een 
slechte ontvangst te wachten „” 
lokte met eene vleijende stem de honden tot zich, die 
echter bedaard bleven liggen en onder een zacht geknor , 
den lokkende de dubbele rijen van hun blinkend wit gebit 
vertoonden. 
» Uwe honden zijn even onvriendelijk, als uwe woning, 
zeide Bexsomr lagchende en 
Maru „” ging Bexxomr voort ; »doeh ik hoop, dat dit spoe- 
dig zal veranderen; morgen doe ik bij uwen vader aanzoek 
om uwe hand, en binnen weinige weken zijt gij mijn lief 
wijfje; mijn vrolijk jagtkamertje zal u bevallen, en ook uw 
knorrige oude zal zich daar wel in kunnen schikken.” 
sAch — ik kan mij tegen morgen niet verheugen, want 
ik ken mijn vader; — hij bemint mij wel zeer, doch 
uw stand is bij hem al te gehaat en dan geloof ik, dat hij 
u vooral niet zeer goedgunsug is.” 
»Dewijl ik bij het laatste schijfschieten den prijs, dien hij 
reeds geheel zeker meende te hebben, heb weggesnapt „” 
antwoordde Bexnorr : »nu, mij was het niet om het geld te 
doen; ik bood het hem aan, doch hij wees het van 
de hand en ging naar huis, zonder een sehot meer te 
doen.” 
»Had bij geld gehad, zoo zoude hij u gaarne nag, dric- 
