24 
maal ‘zooveel als de prijs bedroeg, gegeven hebben, waft- 
neer hij maar het beste schot had gedaan.” 
»Nu, men moet regtvaardig zijn: zijne buks had de schuld; 
zij brandde na, en toch blijft hij, even als onze koning, 
stijfhoofdig bij zijn pan-slot. Doch dat alles zal zich wel 
schikken, wanneer hij maar eerst in mijn huis getrokken 
is; dan zal hij er trotsch op zijn, dat hij een knap schut- 
ter tot zijn’ schoonzoon heeft.” 
»Hij neemt nooit zijn intrek bij u en zal ook nooit iets 
van u aannemen; ik ken zijne trotschheid op dat punt.” 
»Ik geloof ook, dat het zoo is; doch hij moet geholpen 
worden; hij wordt oud, en kan zulk eene levenswijze niet 
langer uithouden; ik weet reeds een middel. — Viel daar 
niet een schot? ik verbeeldde mij zoo even reeds, dat ik 
in het bosch hoorde schieten; waar is uw vader, Marma? 
Toch niet in het bosch ?” 
» Ik weet het niet,’ stamelde deze , met nedergeslagene oogen. 
„Zeker, hij is in het bosch, Maria; ik zie het aan uw 
gezigt,” riep Bexnomr angstig. »Och — ware hij toch heden 
maar niet uitgegaan; alle mijne kameraden hebben post- 
gevat en ik ben, dewijl mijn post niet ver van u verwij- 
derd was, naar u toegeslopen; bevindt zich heden een 
strooper in het bosch, dan ontsnapt hij gewis niet 1” 
Maria was bleek geworden en hield sidderend haren min- 
naar omarmd, dien zij met een’ smeekenden blik aanzag. 
Eindelijk kreeg zij hare spraak terug en hem driftig voort- 
dringende, riep zij: »Ja, hij is in het bosch; ach ik vrees 
het ergste; spoed u Bexoir , spoed u! misschien kunt gij 
hem uit het;gevaar redden; — hij is immers mijn va- 
der , — maak het heden goed. — Gij hebt reeds eenmaal 
op hem geschoten; het likteeken op zijn voorhoofd is van 
uwen kogel !” 
»Van mijnen kogel!” riep de jeugdige jager ontsteld en 
