86 
heimelijk naar het open venster, terwijl Evcestus hem met 
luider stem uit den Constitutionnel voorlas. Een schelmsche 
lach bedekte voor een oogenblik het baardige gelaat van St- 
MoN, toen hij, bij eenen heimelijken blik door het venster, 
een der konings jagers gewaar werd , welke echter dadelijk 
weder verdween. 
Na eene langdurige stilte stond Smmox op , sloot het ven- 
ster en hing er eenen ouden zak voor; vervolgens wendde 
hij zich lagchende tot Maria en zeide: » Zet uwe ledige pot- 
ten weder van het vuur af; ik heb trek in een gebraad ; 
wij hebben het zuur genoeg verdiend en ware een dezer 
groen-gerokte schelmen niet blind, zoo had ik thans een 
kogel in mijne maag, in plaats van den fazant, dien ik 
denk te eten.” 
Maria had oplettend geluisterd en een hemelsch lachje 
speelde om haren mond: want zeker was hij, dien haar va- 
’ 
der »eenen blinden groengerokten schelm,” noemde, hare 
Bexxor , die blind had willen zijn, — uit liefde tot haar. 
3. 
Nog den volgenden morgen verheugde zich Simon over 
het voorval van gisteren; hij verviel dikwerf in een schate- 
rend lagchen, wanneer hij er aan dacht; maar toch, de 
blinde koninklijke jager bleef hem raadselachtig en hij kon 
zich het gebeurde niet verklaren; want, dat hem een zijner 
vijanden, die sedert zoo langen tijd te vergeefs jagt op hem 
maakten, hem niet had willen zien, kwam volstrekt niet in 
hem op. 
Zweefde ook al eens eene gedachte aan Bexnorr hem voor 
den geest, zoo werd die toch dadelijk verworpen , want 
het likteeken op zijn voorhoofd , scheen hem duidelijk ge- 
noeg de gezindheid van dien koninklijken jager te doen 
kennen. 
