sg 
in de geopende deur een haar aangename en welbekende 
uniform zigtbaar werd; — doch hare verwachting werd be- 
drogen ; een haar geheel onbekend man, in de uniform der 
officieren van de koninklijke jagers, trad binnen. Simox was 
niet minder verrast dan Maria , hoewel ook om eene andere 
reden , want hij herkende dadelijk in den binnentredende , 
Graaf Vicror R......, dien hij, op de jagt steeds in het 
bijzonder gevolg des konings , met dezen dikwijls schertsend 
en lagchende had gezien. Wat had dit aanzienlijk bezoek te 
beteekenen ? bragt het hem goed of kwaad ? wat zocht hij bo- 
vendien in zijne woning? Deze gedachten , welke met blik- 
semsnelheid Smton’s hersenen doorkruisten , bragten hem zoo- 
danig in verlegenheid, dat hij, zonder een woord te kunnen 
uiten, voor den graaf stond, die hem met nieuwsgterige 
blikken opnam. : 
»Zijt gij Simon Lancnen?” vraagde de graaf; Simon ant- 
woordde met eene stomme buiging. 
»Ik ben,” ging de graaf voort, »door Zijne Majesteit den 
Koning gelast, naar de armen van dezen omtrek onderzoek 
te doen en diegenen te ondersteunen, die zich deze gunst 
waardig maken. Ook over u heb ik reeds dikwijls inlich- 
tingen ingewonnen, doch deze vielen meestentijds niet gun- 
stig voor u uit; daar nogtans niet altijd op het gerucht 
te vertrouwen is, zoo wilde ik u persoonlijk leeren kennen , 
voor dat ik u het aandeel onttrek ‚ hetwelk de milddadigheid 
des Konings voor iederen armen eerlijken man bestemd heeft. 
Van waar komt het, Ssmox, dat gij in uwen omtrek in zulk 
eenen kwaden reuk staat? Oude soldaten zijn anders meestal 
bemind en ik heb mij dus daarover des te meer verwonderd.” 
» Waarachtig , heer graaf” antwoordde Smmox , die zich on- 
dertusschen van zijne verrassing had hersteld, »ik kan daar 
niet veel op antwoorden; ik weet zeer wel, dat men mij 
niet bemind en dikwijls denk ik bij vrij zelven , dat mijn eenig- 
