95 
derlijk, uit eene hinderlaag , op hem geschoten heeft. Hier 
ziet gij het likteeken , heer graaf! het spreekt luider dan al 
uwe bewijzen — aan dezen man, die om de hand mijner 
dochter vraagt, heb ik het te danken ; nu ziet gij mijn be- 
sluit Benxormr.” Hierop stapte hij schielijk de deur uit en 
liet de arme beminnenden aan hunne smarten en den graaf aan 
zijne verbazing over, door de bepaalde standvastigheid met 
welke een mensch, die in de diepste ellende leefde, een 
aanzoek konde afwijzen, hetwelk duizenden van zijnen 
stand en in zijnen toestand nog veel grootere beleedigingen 
zoude hebben doen vergeten. — 
(Vervolg hierna.) 
EG EEE — 
ALLERLEI. 
WAARSCHUWING. 
Voor dat ik U eenige bladen uit mijn dagboek tot laad- 
papier reik, vermeen ik een’ driekanten waarschuwings paal 
op het jagersplein te moeten plaatsen : het hangt namelijk 
van de al of niet plaatsing dezer stukjes af, of ik er meer 
mag inzenden. 
Dat de bepaling, het schadelijk gedierte in zijn geheel te 
vertoonen, doelmatig kan zijn, zal uit de volgende gebeur- 
tenis blijken. Zekere Vossengraver bespeurende dat zijn 
hondje de jonge vossen had opgevreten , grijpt zijn geweer, 
schiet den braven hond dood, opent hem het lijf en haalt 
er drie jonge vossen uit. 
De jager van zeker landgoed raakt op zijn’ hond zoo in toorn 
ontstoken, dat hij zijn mes trekt en hem den strot afsnijdt. 
