IETS OVER DE HOUTSNIP. 
DOOR 
A. H. VERSTER VAN WULVERHORST. 
Wanneer in de laatste helft van October, het ruwe na- 
jaarsweder invalt en zich nu en dan eene bonte kraai 
begint te vertoonen, dan ontstaat er in het gemoed van 
den echten jager een onbestemd verlangen, iets raadselach- 
tigs, waarvan hij zichzelven moeijelijk rekenschap weet te 
geven: elken morgen is zijn eerste blik naar buiten op den 
windwijzer gerigt; en des avonds ziet men hem den alma- 
nak opnemen, om zich met de phase der maan bekend te 
maken. — Soms ziet men hem zijne aanteekeningen van 
vroegere jaren doorsnuffelen, om na te zien, wanneer hij 
telkens de eerste houtsnip vond en dan komt hem tevens 
de plaats, waar zulks gebeurde, voor den geest. — Zijn 
anders zoo geruste slaap wordt door droomen afgewisseld , 
waarin hem bosschen , het geluid der belletjes van de zoe- 
kende honden en het welluidende gefladder der opvliegende 
houtsnippen aan de verbeelding voorbij zweven. Onrustig 
wendt hij zich op het leger om , en wanneer hij , uit zijnen 
droom ontwakende, den storm daar buiten hoort loeijen 
en de regenvlagen nederstorten, dan treden de droomge- 
stalten met een nieuw leven in zijne verbeelding te voor- 
schijn : hij herinnert zich de genoegens, die hij vroeger op 
de snippenjagt smaakte en die gelukkige dagen in zijn leven, 
