162 
gende voorval als bewijs te mogen aanvoeren: In het laatste 
gedechte van October 1856 had ik, bij gunstigen wind en 
maanstand, drie dagen achter elkander , eene streek langs den 
duinkant, waar gaarne snippen liggen, te vergeefs afge- 
zocht en, hierdoor ontmoedigd, nam ik mij voor, den vol- 
genden dag in het duin op patrijzen te gaan jagen, om tevens 
mijne oude teef , welke op de snippen uitmuntte, een’ rust- 
dag te verschaffen. — Ik begaf mij alzoo des morgens met 
eene jonge teef te veld, tocn bij het opgaan van den duin- 
kant, de hond onverwachts eene houtsnip uit een elzenstruik 
opdeed, welke ik gelukkig schoot; hierdoor kwam ik op 
het denkbeeld , dat er dien necht snippen gekomen waren en, 
hoewel mijn jonge hond nog geheel onbedreven in de snip- 
penjagt was , besloot ik weder het hout langs den duinkant 
af te jagen. Omstreeks een kwart uur had ik gezocht, zon- 
der eene snip te vinden, toen de opziener der jagt, op het 
schot afgekomen , zich bij mij vervoegde. — Hij verzekerde 
mij, dat ik wel geene snippen meer zoude vinden, vermits 
er nog nergens waren en hij er, des avonds te voren en 
des morgens , geene enkele had zien trekken enz. — Intus- 
schen wilde ik het niet opgeven en bleef den houtkant afja- 
gen, maar te vergeefs ; zóó was het middag geworden en 
de gansche streek was afgezocht, met uitzondering van een 
klein elzenbosch, hetwelk nu ook nog met behulp van den 
opziener, maar zonder gevolg, doorzocht werd. Nevens 
dit bosch bevindt zich een laantje, aan welks buitenzijde 
een aardwal, waarep enkele werftenstruiken voorkomen, 
uit een van welke, bij het teruggaan, zes houtsnippen te 
gelijk, even als eene vlugt patrijzen , opsprongen , waarvan 
er eene door het eerste schot viel: het tweede miste. In- 
middels zagen wij de snippen wt elkander, in eene heg langs 
den duinkant , nnedervallen en het geluk was mij zoo gunstig , 
dat zij m korten tijd mijne weitasch vulden. — 
