103 
Evenzeer alsdit voorval ten bewijze strekt, dat volhouden 
dikwerf met een gunstig gevolg bekroond wordt, kan men 
er tevens uit afleiden, dat de snippen veelal in gezelschap 
hare reis volbrengen; te meer, daar het dikwerf gebeurt 
dat men eenige snippen zeer digt bij elkander vindt, daar , 
waar des daags te voren, geene te vinden waren en zij even- 
zeer den volgenden alle weder verdwenen zijn. 
De snippen bezoeken op den doortrek onze streken twee- 
maal in het jaar, te weten: in het laatst van October en 
het begin van November, en in het laatst van Februarij en 
het begin van Maart; toevallig blijft nu eu dan een koppel 
broeden (1), maar dit is eene uitzondering op den regel. 
Gedurende den trek in het voorjaar, ziet men des avonds 
dikwerf twee of drie snippen, onder het maken van een 
moeijelijk te beschrijven kwiekend en krassend geluid, spe- 
lende rondvliegen; dit is altoos een paartje, of twee man- 
netjes, welke om het bezit van een wijfje strijd voeren en 
ik zoude derhalve de meening aankleven, dat zij meestal ge- 
paard, op hunne broedplaatsen aankomen. 
Het nest der snippen ligt in eene kleine holte op den 
grond onder het hout en wordt met eenige kleine rijsjes en 
grashalmen bekleed. — Het getal der eijeren bedraagt 4 tot 
B stuks, welke geelachtig en aan het boveneinde met bruin- 
roode vlekjes geteekend zijn. Zij worden in drie weken door 
het wijfje uitgebroeid en zijn, in evenredigheid met de ge- 
stalte der snip, vrij groot. De jongen, welke dadelijk met 
de ouden medeloopen, zijn met een grijs dons bedekt ; ter- 
wijl zij, door het snel wassen der vleugelen, spoedig kunnen 
vliegen. In October hebben zij het volkomen vederkleed 
der ouden en kan men haar enkel nog aan de dikkere knic- 
gewrichten onderscheiden. 
(1) Zulks was in dit voorjaar het geval in de nabijheid van 
’s Gravenhage. 
