104 
Er is veel geschreven en er wordt veel gesproken over 
verschillende soorten van houtsnippen en sommige onder de 
Duitsche schrijvers zijn zoo ver gegaan, dat zij tot drie 
soorten meenen te onderscheiden. — Ik moet rond uit be- 
kennen, dat ook ik gedurende vele jaren in de overtuiging 
verkeerd heb, dater twee soorten van houtsnippen, namelijk, 
de groote of zoogenoemde uilenkop, en de kleine , zooge- 
noemde St. Martens-snip of blaauwpootje, bestonden ; maar 
door een naauwkeurig onderzoek, in verband met de ver- 
scheidenheden, welke zich bij zoo vele trekvogels doen op- 
merken , ben ik van dit denkbeeld geheel teruggekeerd en be- 
schouw ik deze verscheidenheden onder de houtsnippen thans 
als niets, anders dan verschillende rassen , gewijzigd door de 
luchtstreek, onder welke zij hare gewone broedplaatsen 
hebben ; dewijl het genoegzaam bekend is, dat elke familie 
van trekvogels steeds hare oude broedplaats blijft bezoeken ; 
en zulks te meer nog, daar ik eene derde verscheidenheid 
heb waargenomen , welke in grootte met den uilenkop en in 
kleur der pooten met den blaauwpoot overeenkomt. 
Er is wel niemand onder ons, die zich niet herinnert se- 
dert zijne jeugd over het afnemen der houtsnippen te hebben 
hooren klagen en die ook zelf daarover, in ongunstige 
jaren , geene klagten heeft aangeheven ; hoewel deze klag- 
ten niet geheel ongegrond schijnen, mag ik evenwel mijn 
gevoelen niet verbergen, dat ze wat overdreven zijn en 
men dikwijls genegen is, voor een saizoen als dat van 1850, 
de voorgaande, meer gunstige, over het hoofd te zien. — 
Ik ontleen dit gevoelen uit de mij geblekene daadzaak, dat 
reeds in 1560 (f) van de vermindering der houtsnippen 
werd gesproken, en niemand zal toch wel willen tegenspre- 
ken dat, wanneer deze vermindering regelmatig sedert dien 
(1) Rekening van den ontvanger der wildernissen van Holland, 
van den 16den Mei 1560. 
