Til 
verordening, die den eigendom beperkt, eo ipso alleen zou 
behooren te worden afgeschaft, is onmiskenbaar: de toe- 
passing er van zou in volstrekten strijd zijn met het bestaan 
van eene geordende maatschappij; en wanneer men alleen 
hecht aan het regt van eigendom, en dat overal en altijd wil 
huldigen , dan zal daardoor veelal gehandeld worden , én tegen 
bijzonder én tegen algemeen belang. — Ook ten aanzien van 
de wet op het stuk der jagt, behoort de zorg des wetgevers 
zich bij die belangen te bepalen. 
Het behoeft geen betoog, dat het volgen van elk stelsel 
van bezuiniging, in de eerste plaats den waarborg van reeds 
bestaande voordeelen vordert; derhalve zal men , bij wijzi- 
ging of afschaffing van de bestaande jagt-wet, er op be- 
dacht moeten zijn, te zorgen, dat eene althans stellig niet 
geringere opbrengst , op eene zoo mogelijk even weinig druk- 
kende wijze, blijvend aan de schatkist worde verzekerd. 
Stelt men den eigenaar volkomen vrij van alle belasting 
en schaft men daarbij de zoogenoemde publieke jagt af, dan 
wordt niet alleen geheel en al verloren het voordeel *t welk 
de schatkist genoot, (f) maar bovendien ontstaat dan een 
aanmerkelijk nadeel ‚door de kosten van toezigt en adminis- 
tratie. 
Misschien zal hier worden tegengeworpen , dat toezigt van 
daartoe bepaaldelijk aangestelde ambtenaren overbodig zijn 
zou, zoodra aan elken eigenaar het regt van jagen, op zijnen 
grond bij uitsluiting werd verzekerd en hij dus niemand meer 
op dien grond, zou behoeven te dulden, daar de functien 
(I) De acten voor de jagt bragten, met inbegrip der zegel 
regten, na aftrek van alle onkosten, in den laatsten tijd , jaarlijks 
ruim /50,000 op. 
