118 
eener zeer lage belasting , zou dus aan den landbouw veel 
meer en belanglijker schade toebrengen , dan de uitoefening 
der jagt onder de bestaande wet. 
Eene andere vraag is het, of het niet zeer wenschelijk 
is, dat bij eventuêle wijziging der bestaande wetten en ver- 
ordeningen op het stuk der jagt, het nadeel worde tegen- 
gegaan, dat door de overproductie van het wild in sommige 
streken ontstaan kan of werkelijk bestaat, en waartegen door 
de eigenaars volstrekt niet, of althans niet genoegzaam kan 
worden gezorgd. Men vergelijke hier o. a. het besluit van den 
Ssten Feb. 1815 (stàatsbl. no. 41) welks kracht wel niet 
onbetwistbaar is, maar dat, al ware het ook van alle kracht 
ontbloot, echter steeds voor velen die, óf in den geloove 
voortwandelen , óf voor eene procedure terugdeinzen , een 
buitengemeen zware en onafwendbare last blijft, waartegen 
geen algemeen of bijzonder belang genoegzaam kan opwegen. 
Ik meen te hebben aangetoond, dat eene in alle opzigte 
onbeperkte toekenning van het regt van de jagt aan den 
grondeigenaar onbestaanbaar is, en dat de bestaanbare toe- 
kenning van dat regt aan den eigenaar bij uitsluiting, o. a. 
ten gevolge hebben zou: 
a.) nadeel (door de meerdere kosten) voor: da grond-. 
eigenaars ; 
b.) nadeel voor den landbouw ; 
e.) nadeel voor de schatkist ; 
d.) uitroeijing van het wild; 
terwijl tegenover al deze en daaruit voortspruitende ongun- 
stige resultaten, alléén als voordeel zou kunnen worden ge- 
steld: dat de eigenaars van het thans bestaand zoogenoemd 
publiek jagtveld, minder bevreesd zouden zijn voor alleen in 
verbeelding bestaande beschadiging. 
di KDE ren 
