128 
gaen, waar ze lagen, hem aan de lijn voor die plaats 
te doen couche maken , en hem, hetzij hij den misslag voor 
het eerst of bij herhaling beging, naar evenredigheid zach- 
ter of gestrenger te straffen. 
Boven alles draagt de weloverdachte , volgens de grootte van 
het misdrijf, naauwkeurig afgemetene strengheid of zachtheid 
der straf, het meeste er toe bij tot de vroegere volmaking 
van den leerling. 
Onmiddelijk nadat de hond, hetzij eene geringe of harde 
straf ontvangen heeft, mag deze niet jagen, hij moet in- 
tegendeel een’ tijd lang aan derlijn gehouden worden , daar 
hem deze dwang in zeker opzigt pijnlijker is dan de straf 
zelve. 
De zweep moet in den regel alléén voor stugge ‚ kwaadaar- 
dige, koppige honden gebruikt worden, en ook bij deze nog 
niet te dikwerf. — 
De straf met den collier de force (of parforceband) verdient 
bijna altijd de voorkeur , en is ook bij de meeste honden 
toereikend. 
Slechts in bijzondere gevallen, wanneer b.v. de hond zich 
met geweld verzet of een geschoten. stuk wild gescheurd 
heeft, in een woord, alleen bij de groote misslagen , straffe 
men met de zweep, die men tot dat einde altijd bij zich 
moet hebben. 
Het aangrijpen van het eerste het beste stuk hout, of het 
afsnijden of afbreken van den een’ of anderen tak enz. 
deugt tm het geheel niets, en het allerminste , wanneer het 
voor de oogen van den hond geschiedt , daar hij dan of in 
het geheel niet komen wil, of met groote angst nadert. 
Over ket algemeen , moet men hem, hoe zachter en vrees- 
achtiger hij is, des te voorzigtiger en zachter behandelen. 
Vooral weckte men zich, hem in de eerste en hevigste 
opwelling van toorn te straffen ; want al te ligt worden in 
