136 
hem tracht te ontrukken, opdat hetzelve niet door het heen 
en weder trekken beschadigd of geheel verscheurd worde ; 
het laatste, vooral bij hazen, zeer onaangenaam zijnde, 
heeft voor de honden ook dikwijls nadeelige gevolgen , daar 
zij eenmaal den lekkeren smaak van een’ versch verscheurden , 
warmen haas geproefd hebbende, deze proef gaarne nader- 
hand herhalen; vooral wanneer het dier sterk zweet, en de 
bonden zich daardoor de allerergste ondeugd van het 
vreten aanwennen. 
Eenmaal vast ingeworteld zijnde, laat dit gebrek zich slechts 
moeijelijk — dikwijls in het geheel niet — weder uitroeijen, en 
indien men zulk een hond ook al zoo verre brengt, dat 
hij er zieh in de nabijheid van zijnen meester niet meer 
aan schuldig maakt, zoo is toch, wanneer hij op grooteren 
afstand geen roepen noch fluiten hoort en zich buiten 
zijn bereik gelooft, voornamelijk in het hout, die ver- 
zoeking zoo sterk, dat hij haar slechts zelden zal kunnen 
wederstaan. 
Daarom is het des te noodzakelijker, dat men de eerste 
kiem van deze ondeugd reeds in ’t begin der veld-dressuur 
zoekt te onderdrukken , namelijk: men moet gestreng toe- 
zien, dat de hond al het geschotene , zonder het minste 
dralen, ras opneemt en brengt (zoo als hiervoren reeds is 
aangemerkt) ; men schiete wijders altijd slechts op zulk eenen 
afstand , dat de haas op de plaats zelve liggen blijft, of nog 
slechts eene korte streek voortloopen kan , en —zoo mogelijk — 
alleen op de vlakte, waar men den hond behoorlijk kan in het 
oog houden; ook moet hij altijd alléén bejaagd worden , 
zoo lang hij nog geen vertrouwde apporteur is; vooral 
mag hij nimmer in de gelegenheid gesteld worden, geza- 
mentlijk met andere honden aangeschotene hazen in het 
hout na te gaan. 
d) Eindelijk ben ik ook volstrekt van meening, dat indien 
ad 
ME 
