141 
schilligheid eens een weinig naauwkeuriger onderzoeken, dan 
zal het blijken, dat ze volstrekt geen wezenlijk voor- 
deel verschaft, en nooit zal ik het eenen jongen vluggen en 
vurigen hond tot een’ misslag rekenen, als hij datgene, 
hetwelk hij zoo dikwijls met toestemming van zijnen mees- 
ter gedaan heeft en voor eenen zijner voornaamste pligten 
houdt, ook bij drijfjagten denkt te moeten doen; is de 
hond echter oud, stomp en afgeleefd, zoo vind ik een 
zoodanige alles behalve bewonderingswaardig, want — zon- 
der verleiding bestaat er geene deugd. 
Nimmer mag een gehoorzame hond den misgeschoten 
haas vervolgen, of van datgene, hetwelk door de zich naast 
zijnen meester bevindende jagers geschoten wordt, de minste 
noticie nemen ; even zoo weinig mag hij bij den aanblik van 
op hem toeloopend wild, de geringste beweging maken ; 
ja, hij zal zich bijna altijd, wanneer hij waarschuwend 
wordt aangesproken , terug laten houden , wanneer het wild 
dadelijk op het schot dood ter neder stort en bewegingloos lig- 
gen blijft; wanneer het echter sterk klaagt, of (zoo als de 
alléén in den bol getroffen haas) hooge, stuipachtige spron- 
gen doet, of voortkruipende nog zoekt te ontkomen , dan 
zoude de reeds zoo dikwijls tot dit werk gebruikte hond 
verkeerd denken te handelen , wanneer hij niet dadelijk toe- 
sprong , om het geschotene aan zijnen meester over te leve- 
ren. — Men zoude diensvolgens hoogst onbillijk handelen , 
als men in dat geval — wanneer hij zich een weinig door 
de verzoeking had doen medeslepen — met strengheid wilde 
straffen. Het is intusschen veel beter , hem in zijne jonge 
jaren, wanneer alle hartstogten nog in volle kracht zijn , 
aan eene dusdanige proeve niet te wagen , maar hem bij 
drijfjagten altijd aan de lijn te houden. Hij wordt daar- 
door aan zijn’ eersten, van begin af aan diep ingeprenten 
pligt der =- yrzaamheid herinnerd, om altijd stil en 
