144 
DOOD VAN BLAZE. 
In den zomer van 1849 te Parijs zijnde , vermeende ik, om 
onderscheidene redenen, een bezoek te moeten afleggen bij 
den Franschen schrijver over de jagt: den gewezen kapitein 
E. Braze. Vergeefsch pogen , daar hij iets vroeger, ten gevolge 
van het roodvonk, uit de Champs-élysées, waar hij woonde, 
naar nog betere gewesten was verhuisd. De liefhebbers van 
zijne geestige pen hebben dus niets meer van hem te ver- 
wachten. 
Hij werd betreurd als een vernuftig, vrolijk en sterk man. 
Mijn gids zeide ten slotte: wij ondergaan met hem een groot 
verlies ; quel homme cela faisait, il faisait face à tout, 
V.V 
ENE Nee — 
Is het uitloven van premiën op schadelijk wild 
den jagtliefhebber aangenaam? 
Met inbegrip van hetgeen door de gewone jagtopzieners 
werd gedood , zijn in het verleden jaar , aaft den heer Hout- 
vester dezer provincie, ter bekoming der premiën op scha- 
delijk gedierte, vertoond: 424 jonge vossen, 65 moer-en 
35 rekelvossen , 695 valken, 594 wezels , 1029 bunsings , 
2 arenden, 1 otter en 1 gier. 
De hoeveelheid gedoode vossen en bunsings is inderdaad 
verbazend, en men mag het gerust als een bewijs aanne- 
men , dat de premiën het dooden van schadelijk gedierte 
zeer bevordert ; — maar een der aangenaamste jagten wordt 
den waren liefhebber te veel ingekort. 
Een Drentsche Nimrod. 
