150 
ren, in de bosschen der heete luchtstreken en vergezeld van 
velerlei gevaren , moet toch wat anders zijn, dan het ja- 
gen bij ons! 
Het kan dan ook niet missen, of een wezenlijke jager, 
derwaarts vertrekkende , moet voorzien zijn van eene goede 
buks , een aantal geweren, een hertsvanger en goede pis- 
tolen. De buks is voor hem immers noodwendig ! waarmede 
zoude men anders een leeuw , een’ luipaard of een’ kroko- 
dil kunnen schieten ? De hertsvanger en de pistolen moe- 
ten tot zelfsverdediging strekken. Aldus toegerust, verschijnt 
de jager aan de goudkust, met het vaste voornemen , van al 
die wapenen een goed gebruik te maken. De honden zijn 
te huis gelaten, wijl men hem verzekerd heeft, dat die al- 
daar het aanslaan en den reuk verliezen, en dus van geen 
nut zijn. 
Wat het aanzien van het land zelf betreft , hierover kan 
hij reeds oordeelen: het ligt immers voor hem, en daar het 
zijne verbeelding dan ook reeds overtreft , hoe zal het dan 
wel met de jagt zijn ? 
Om hiervan eens spoedig de proef te nemen, maakt hij 
reeds den dag na zijne aankomst een klein uitstapje. Met 
volle geestdrift bezield, draagt hij zijn geweer en weitasch 
zelf; doch, na dit een uur te hebben volgehouden, ge 
voelt hij reeds, dat het toch zoo gemakkelijk niet gaat als 
in Holland: het zweet gudst hem langs het aangezigt en hij 
heeft nog geen schot gedaan; niet eens een eekhoorn is er 
te zien, veel minder een muskuskat of antilope; niets 
dan kleine vogelen, en nog wel zeer schaars, zag hij, en 
om deze te schieten, daarvoor behoefde hij waarlijk niet zoo 
verre weg te gaan. Na aldus een uur of wat te hebben ge- 
jaagd, zonder iets te hebben opgedaan, keert hij verdrietig 
over zijn’ mislukten eersten togt huiswaarts. 
Thans is hij vergezeld van eenen negerjongen , welke zij 
