154 
toides, een boommarter Paradozurus binotatus, en eindelijk 
drie soorten van Jchneumon (Herpestes). 
De Olifant en de leeuw schijnen , minstens aan de Goud- 
kust, niet meer in de nabijheid van het strand voor te ko- 
men, van waar zij, waarschijnlijk door de toenemende be- 
volking dezer streken, verdreven zijn. Het grootste gedeelte 
van de opgenoemde dieren gaat gedurende den nacht uit, 
om hun voedsel te zoeken; zelfs de antilopen zijn op den 
dag veel minder zwervende , en gewoonlijk slechts in den 
vroegen morgen en tegen den ochtendstond te vinden; dit 
is dan ook de oorzaak, dat men op den dag zich in het 
bosch bevindende , zoo weinig dieren waarneemt. 
Na aldus het voornaamste gedeelte van het wild te heb- 
ben opgegeven, van hetgeen den jager belang in kan boeze- 
men , zullen wij over de jagt en de levenswijze der dieren 
in het bijzonder spreken. 
Het behoeft geen ‚betoog, dat het voor den jager van 
veel belang is, de levenswijze van elk dier in het bijzonder 
te kennen, zonder dat is de jagt schier onmogelijk ; maar 
al te dikwijls heeft dit evenwel geen plaats, en van daar 
dat de Naturalist bij de beoefening der jagt zoo veel voor 
heeft; hij toch weet, naar het geluid en naar het spoor, 
naauwkeurig op te geven, met welk dier hij te doen heeft. 
De levenswijze der dieren hem bekend zijnde, weet hij op 
welke plaats hij ze vinden moet, en vele andere hulpmid- 
delen staan hem ten dienst, welke de gewone jager mist. 
Ik moet echter bekennen, dat eigene ondervinding verre- 
weg het beste middel is, om hiertoe te geraken. Door 
theoretische studie over de levenswijze der dieren kan men, 
wel is waar, zich veel helpen, doch gewoonlijk komt het 
ons toch geheel anders voor, wanneer men de dieren , in 
hun land, in de natuur waarneemt. Vooral zijn de jagt en 
de gevaren, waarmede men te kampen heeft, veel min- 
